Alle berichten van Peter Vandervoorn

Ja. Proosten op het nieuwe jaar.
Er zijn weer lekkere oliebollen en appelflappen.
En glutenvrij kan natuurlijk ook (even bij mij aangeven).
In ons gezellige honk het Petanquecentrum.
Youri Caron verzorgt de muziek!!

Ja als het de hele dag regent is het niet veel aan op de motor.
Toch zijn er nog 4 motoren op pad gegaan. Met daarbij één duo.
Ruth-Mary bij Sjaak achterop de Honda Goldwing. Een heel bijzondere rit want het was de laatste rit voor Ruth-Mary omdat zij 26 november definitief verhuist naar Bonaire. Sjaak zal natuurlijk snel volgen want hij kan haar niet missen!!!!!
Ruth-Mary veel plezier in het jouw bekende Bonaire. Weer terug bij je dochter en andere familie.

Daarnaast trotseerden ook de diehards Monique, Wim en Henny het weer!!

Gr. Peter van der Voorn

Weer tijd om eens bij te kletsen en sterke verhalen vertellen.
Neem foto’s en films mee; er staat een laptop en beamer klaar.

Start vanaf de Petanqueclub, Galecopperzoom 1 in Nieuwegein.
Om 10.00 uur verzamelen. Eerst een warm bakkie of thee.
En tussen 10.30 en 11.00 uur starten.

Dit is dan echt de laatste MCN rit van dit jaar. Ik heb er een niet al te lange rit van gemaakt; het kan wel eens koud zijn!! De rit is 125 km lang. En gaat via Montfoort en de Ronde Venen, Nieuwkoop, Bodegraven en Lopik weer terug naar Nieuwegein.

Kampeer weekend Valkenburg (22-8-2019 t/m 25-8-2019)

Mijn eerste kampeerweekend met de MCN. Omdat ik nog niet zolang motor rijd was het voor mij best wel een uitdaging. Een aantal dagen voor vertrek maar eens gekeken of ik al mijn spullen op de motor kon vastzetten.

Vertrek vanaf Mc Donald naar Den Bosch via de snelweg en daarna binnen door naar de camping. Het was een mooie tocht. Bij aankomst op de camping eerst maar het tentje opzetten. Daarna zijn we met een aantal gaan eten in het restaurant van de camping. Bij terugkomst op de plek rond de caravan van Ellen en Hans wat gedronken en nagepraat. Voor mij toch wel een vermoeiende dag met de nodige aantal kilometers. Ook het zitvlak had er last van. Dus dan maar het tentje in om te slapen.

De volgende dag (vrijdag) stond er een mooie rit uitgezet door Duitsland. Er werden groepjes gemaakt. Wim, Hans de K. (met een camping gast als duo passagier achterop) en ik. Hans reed voorop met z’n Gold Wing en ik daarachter. In het eerste stuk hadden we een aantal wegopbrekingen waardoor je de route volgens de navigatie niet kon volgen. We kwamen ook een ander groep tegen die hetzelfde probleem had. Dus maar een andere weg inslaan en kijken of de TT de route weer oppakt. Eenmaal weer op de route ging het richting de bergen. Voor mij was het een soort vuurdoop met al die haarspeldbochten. Soms was ik Hans uit het zicht verloren maar gelukkig had ik de TT nog. Tijdens de rit hebben we een koffie- en lunchstop gemaakt, konden we even de benen strekken. Het was zeer mooi weer met hoge temperaturen. We hebben die dag aardig wat kilometers gemaakt met vele mooie bochten. ‘s Avonds hadden we bij de tent een BBQ. Hans en Ellen hadden een BBQ bij zich.  De vader en moeder van Adri waren vrijdagmiddag met de camper aangekomen en zij hadden ook een BBQ bij zich, dus genoeg voor al het vlees voor de grote groep.

De volgende dag (zaterdag) weer een een mooie route maar nu door België. Helaas pech voor Rinus. Zijn motor wilde niet meer starten. Bleek dat het startrelais defect was. Nu reed ik samen met Sjaak en Ruth, Hans, Monique en Wim. In België zijn de wegen niet allemaal even vlak en zonder kuilen. Dus heel wat gehobbel op de motor. Tijdens een koffiestop nog wat nuttige aanwijzingen gekregen voor het rijden in de bochten. Ook die dag was het weer erg warm. Maar weer een hele mooie rit.

‘s Avonds gingen we met een aantal tapas eten in Valkenburg. In het restaurant was er al een tafel voor ons gereserveerd. Het was een viergangen menu maar de vierde gang ging er bij niemand meer in. Daarna teruglopen naar de camping. Op de camping nog gezellig wat met elkaar wat gedronken en gebabbeld en daarna gaan slapen.

Zondagochtend hadden we een gezamenlijk ontbijt. Er was volop te eten met heerlijke broodjes en croissants. De zon scheen al behoorlijk en de temperatuur liep alweer snel op. In de hitte de tent opruimen en de spullen weer op de motor vastbinden. Niet iedereen ging de route naar huis rijden. Sjaak en Ruth, Monique en ik zijn met elkaar de route gaan rijden. Ook nu hadden we enkele navigatie problemen. Maar uiteindelijk de route weer gevonden. Onderweg nog een koffie stop met een heerlijk ijsje. Na weer vele kilometers door het vlakke Nederlandse landschap een drinkpauze genomen. In eten hadden we niet veel trek omdat het ochtend ontbijt behoorlijk was. Dus dan  verder richting Nieuwegein. Bij een benzinepomp even gestopt. Nog wat te drinken genomen en alvast afscheid van elkaar genomen omdat Monique naar Wijk bij Duurstede gaat. In Nieuwegein Sjaak en Ruth gedag gezegd en nog even de tank vullen en dan naar huis.

Van dit kampeerweekend heb ik erg genoten. Vele kilometers (totaal 1030 km) gemaakt en heel veel ervaring opgedaan. Zeker het rijden in de bergen met de haarspeldbochten. Ook leer je de mensen met zo’n weekend beter kennen. Al met al een zeer geslaagd weekend geweest.

Henk Agterberg

Één van de best bezochte ritten van het jaar. Met aansluitend eten bij Jack’s Grillhuis in Nieuwegein.

De route gaat naar Vianen, Leerdam, Nieuwpoort en Alblasserdam naar Giessenburg. Daar staat een lunch voor ons klaar bij restaurant Plein 2, Sportplein 2, tel 0184 635 661. Daarna verder via Arkel, Rhenoy en Zijderveld weer terug naar Nieuwegein.
De route is 170 km en uitgezet door Carlo Caron.

We verwachten om 16.30 uur weer terug te zijn in Nieuwegein. Daarna even naar huis, omkleden en daarna vanaf  18.30 uur aanschuiven bij het dinerbuffet bij Jack’s Grillhouse in Nieuwgein. Dit is op de Parkhout 2, 3432 NE Nieuwegein. Tel: 030 603 3023

Wel even van te voren opgeven bij mij: Peter van der Voorn, mcn.petervandervoorn@hotmail.com

Avondrit 15-8-2019

Ik heb donderdag de avond rit gedaan.

Waren maar met z’n 4tjes. Suzanne heeft voorgereden. Hans v.d. M., Peter v.d. V. en ik dus. Edward was er ook maar die kwam in de bui aan  en heeft  bij McDonalds al afgehaakt  had geen zin in de regen te rijden had zijn motor net schoon zei hij.

We hebben verder geen regen gehad. Dat was het mooiste.

Was een mooie en leuke rit, bij Buren een bakkie gedaan,  veel mooie luchten gezien met de zon achter mooie wolken. Als ik alleen was geweest had ik foto’s gemaakt. Leuke wegen, mooie oude huizen, heel veel ooievaars en lama die achter schapen zat of was deze geschrokken door ons dat kan ook. En laatste stukje veel katten gezien op de weg zou dat iets betekenen?

Maar was een mooie rit dus.

Lidwin

Een nieuw fenomeen op de MCN tourkalender: Het hotelweekeinde / lange weekendrit/ korte vakantierit. Een driedaagse tour naar en rond Eschershoven, een gehucht in Neder-Saksen , zo’n 400 kilometer van Nieuwegein.

Peter van der Voorn had daar een hotel gevonden en Adri van der Werf een paar routes met fraaie omwegen uitgezet.

Bert Goudriaan, Sikko Moltmaker en Peter Marbus hadden eigen, kortere routes uitgezet. De jongere garde, Walter Schalkwijk, Rinus de Jager en Sjaak Bontje (met Ruth achterop) had er wel genoeg energie en zitvlees voor.

Rinus stond mij bij de Mac al op te wachten en even later kwam ook de grijze GoldWing aan brommen. Bij een bakkie koffie kwamen al snel wat sterke verhalen los, maar voordat het te gezellig werd, was de koffie op en om 9:30 uur vertrokken we oostwaarts. Na precies een uur en 100 kilometer reden we de grens over en draaide Rinus het gas wat verder open. We hadden immers ruim 500 kilometer voor de boeg, dus een beetje doorrijden was wel nodig.

Na ruim een uur Autobahn stopten we bij een deprimerend kale Raststätte voor een sanitaire stop. Het eten zag er evenmin aantrekkelijk uit, dus reden we voor de lunch nog maar even verder. Een half uurtje later draaiden we de snelweg af en kregen al direct de eerste haarspeldbochten voor de kiezen. Na een snelle lunch bij een tankstation reden we verder door het mooi glooiende Duitse landschap. Anderhalf uur later, nadat we Winterberg hadden gepasseerd, was het tijd voor een welverdiende ijspauze, en parkeerden we de motoren met gevaar voor eigen leven op de brede stoep van Gasthof Lumme.

De ski liften stonden stil in de zomer, maar ook zonder sneeuw is er voor toeristen genoeg te doen in deze regio. De gemiddelde snelheid was in de middag uiteraard fors gedaald, en we moesten nog flink doorrijden wilden we op tijd binnen komen.

Rinus was de hele dag voorrijder geweest, en dat was wat Sjaak en mij betreft prima, maar aan het einde van de rit ging zijn Zumo een eigen leven leiden onafhankelijk van de TomToms van Sjaak en mij. Bij een stoplicht keek Sjaak me verwilderd aan: ‘Kun jij hem nog volgen?’ ‘Nee, net zo min als jij.’

Het laatste stuk reden we langs de Wezer, die de grens vormt tussen Noord –Rijn Westfalen en Neder Saksen. Het was inmiddels al zes uur geweest en toen de TomToms beduidend sneller in het hotel bleken te zijn dan de Zumo was het pleit beslecht, en leidde Sjaak ons snel en efficient naar het hotel.

Bert, Peter en Sikko, die al eerder waren gearriveerd, hadden bijna alle spare ribs opgegeten, maar boden ons genereus de restjes aan. Gelukkig had de bediening ons in de gaten en al snel stonden er goed gevulde glazen en schalen voor ons. De temperatuur was aangenaam genoeg om nog lang op het terras te blijven zitten.

Voor zaterdag stond er een rondrit van zo’n 230 kilometer op het programma, en we hadden er zin in. De weersvoorspelling was helaas minder positief: alle apps voorspelden behoorlijk slecht weer aan het einde van de middag. Na enig overleg besloten we het uiterste punt van de route af te snijden zodat we nog droog thuis zouden komen. Overigens bleek droog een relatief begrip: het was ‘s ochtends al erg benauwd en de temperatuur liep al snel op naar 30 graden, dus zweten was gegarandeerd.

Even voor 9.00 uur vertrokken we voor een zonovergoten tocht door de Harz. Het landschap lijkt veel op de Eiffel rond Bleialf, maar net iets platter en minder ruw. Het was even lastig om koffie te vinden, maar bij een hotelletje tegenover een pittoresk watervalletje konden we Kaffee mit Kuchen krijgen.  FOTO 3

Hotel Königreich Romkerhall beweerde het kleinste koninkrijk ter wereld te zijn, en de aankleding binnen voerde ons een paar honderd jaar terug in de tijd.

De volgende etappe voerde ons langs en door (via een brug)  de Okerstausee, een stuwmeer met veel watersportactiviteiten. Het weggetje eromheen telde meer bochten dan de rest van de route. Vroeger was er veel mijn bouw in de Harz, en om het uur zagen we een bordje van een museum. Wat verder opviel waren de dode bomen. Honderden meters lange stroken met tienduizenden bomen, hele hellingen , die allen door de boomschorskever waren aangetast.

De lunch bleek nog wat lastiger dan de koffie. Na een paar mislukte pogingen namen we maar een ijsje bij een pompstation. Pas bij het wegrijden zagen we dat de buurman, Don’s Rock ’n roll Diner, een groot zonovergoten terras had. Maar goed, we wilden ook graag voor de regen terug zijn. En daarnaast hadden we nog een reden om wat vroeger thuis te zijn: Een dorp verderop bleek de grootste GoldWing specialist van Duitsland te zitten. En Sjaak heeft die van hem te koop staan.

Op een klein industrieterrein zat een Biker-Inn, met er omheen een KTM dealer, een grote hal met meer dan 100 occasions, en een derde hal vol GoldWings, van alle jaren en in alle kleuren van de regenboog en ook nog wat andere. Een paar met zijspan, een stuk of 10 trikes, zeker 6 splinternieuwe vers uit de fabriek, totaal zeker 50 stuks, met daarnaast nog tientallen Harleys. Er stonden meer bankstellen dan bij Seats & Sofa’s! Sjaak keek verlekkerd naar de verkoopprijzen, die hoger lagen dan in Nederland, en zocht snel de inkoper op. Die reageerde niet erg enthousiast, en Ruth haalde opgelucht adem: Ze hoefde tenminste niet terug naar huis te lopen.

De kortste weg naar het hotel ging over een gravel pad, en een paar minuten later waren we weer thuis. In het hotel werden twee bruiloften gevierd, één nieuw een jubileum. De regen bleef gelukkig nog even uit, en op het terras vermaakten we ons met het uiterlijk van de bruilofsgasten, waarbij Ruth en Sikko zich met name op de boven-en onderkleding van de dames focusten. Toen het wat later ging regenen zaten we goed onder de grote parasols, maar rond etenstijd werden we vriendelijk naar binnen gemaand. Het eten was wederom zeer smakelijk (ree), al was de broccolisoep wat zout, en daarna konden we nog een uurtje onder een afdakje een afzakkertje nemen.

Zondag zat het er al weer op. Na het ontbijt reden we weer naar het westen. Vandaag zouden eerst nog dik 200 kilometer binnendoor rijden, en daarna nog 200 kilometer snelweg. Het was gelukkig wat minder warm als gisteren. Bij een bakker konden we om 10:50 uur nog net een kop koffie krijgen, en een half uur voor we de snelweg op zouden draaien stopten we bij Hotel Waldschlösschen om snel wat te eten. Binnen zaten een stuk of 6 oude besjes, en na wat nieuwsgierige blikken mochten we blijven. Een snelle maaltijd bleek uit drie gangen te bestaan: Vooraf broccolisoep (nog zouter dan die van gisteravond), een schnitzel met verse cantharellen, en nog een toetje. Dus pas na anderhalf uur konden we verder.

Een kwartiertje later draaiden we een soort van hobbelpad op dat ze in Duitsland snelweg noemen. Gelukkig werd het wegdek verderop beter, en met hoge snelheid reden we terug naar Nederland.

Al met al een zeer geslaagd weekeinde, met een hartelijke dank aan Peter van der Voorn en Adri van der Werf voor de organisatie ervan!