Één van de best bezochte ritten van het jaar. Met aansluitend eten bij Jack’s Grillhuis in Nieuwegein.

De route gaat naar Vianen, Leerdam, Nieuwpoort en Alblasserdam naar Giessenburg. Daar staat een lunch voor ons klaar bij restaurant Plein 2, Sportplein 2, tel 0184 635 661. Daarna verder via Arkel, Rhenoy en Zijderveld weer terug naar Nieuwegein.
De route is 170 km en uitgezet door Carlo Caron.

We verwachten om 16.30 uur weer terug te zijn in Nieuwegein. Daarna even naar huis, omkleden en daarna vanaf  18.30 uur aanschuiven bij het dinerbuffet bij Jack’s Grillhouse in Nieuwgein. Dit is op de Parkhout 2, 3432 NE Nieuwegein. Tel: 030 603 3023

Wel even van te voren opgeven bij mij: Peter van der Voorn, mcn.petervandervoorn@hotmail.com

Avondrit 15-8-2019

Ik heb donderdag de avond rit gedaan.

Waren maar met z’n 4tjes. Suzanne heeft voorgereden. Hans v.d. M., Peter v.d. V. en ik dus. Edward was er ook maar die kwam in de bui aan  en heeft  bij McDonalds al afgehaakt  had geen zin in de regen te rijden had zijn motor net schoon zei hij.

We hebben verder geen regen gehad. Dat was het mooiste.

Was een mooie en leuke rit, bij Buren een bakkie gedaan,  veel mooie luchten gezien met de zon achter mooie wolken. Als ik alleen was geweest had ik foto’s gemaakt. Leuke wegen, mooie oude huizen, heel veel ooievaars en lama die achter schapen zat of was deze geschrokken door ons dat kan ook. En laatste stukje veel katten gezien op de weg zou dat iets betekenen?

Maar was een mooie rit dus.

Lidwin

Een nieuw fenomeen op de MCN tourkalender: Het hotelweekeinde / lange weekendrit/ korte vakantierit. Een driedaagse tour naar en rond Eschershoven, een gehucht in Neder-Saksen , zo’n 400 kilometer van Nieuwegein.

Peter van der Voorn had daar een hotel gevonden en Adri van der Werf een paar routes met fraaie omwegen uitgezet.

Bert Goudriaan, Sikko Moltmaker en Peter Marbus hadden eigen, kortere routes uitgezet. De jongere garde, Walter Schalkwijk, Rinus de Jager en Sjaak Bontje (met Ruth achterop) had er wel genoeg energie en zitvlees voor.

Rinus stond mij bij de Mac al op te wachten en even later kwam ook de grijze GoldWing aan brommen. Bij een bakkie koffie kwamen al snel wat sterke verhalen los, maar voordat het te gezellig werd, was de koffie op en om 9:30 uur vertrokken we oostwaarts. Na precies een uur en 100 kilometer reden we de grens over en draaide Rinus het gas wat verder open. We hadden immers ruim 500 kilometer voor de boeg, dus een beetje doorrijden was wel nodig.

Na ruim een uur Autobahn stopten we bij een deprimerend kale Raststätte voor een sanitaire stop. Het eten zag er evenmin aantrekkelijk uit, dus reden we voor de lunch nog maar even verder. Een half uurtje later draaiden we de snelweg af en kregen al direct de eerste haarspeldbochten voor de kiezen. Na een snelle lunch bij een tankstation reden we verder door het mooi glooiende Duitse landschap. Anderhalf uur later, nadat we Winterberg hadden gepasseerd, was het tijd voor een welverdiende ijspauze, en parkeerden we de motoren met gevaar voor eigen leven op de brede stoep van Gasthof Lumme.

De ski liften stonden stil in de zomer, maar ook zonder sneeuw is er voor toeristen genoeg te doen in deze regio. De gemiddelde snelheid was in de middag uiteraard fors gedaald, en we moesten nog flink doorrijden wilden we op tijd binnen komen.

Rinus was de hele dag voorrijder geweest, en dat was wat Sjaak en mij betreft prima, maar aan het einde van de rit ging zijn Zumo een eigen leven leiden onafhankelijk van de TomToms van Sjaak en mij. Bij een stoplicht keek Sjaak me verwilderd aan: ‘Kun jij hem nog volgen?’ ‘Nee, net zo min als jij.’

Het laatste stuk reden we langs de Wezer, die de grens vormt tussen Noord –Rijn Westfalen en Neder Saksen. Het was inmiddels al zes uur geweest en toen de TomToms beduidend sneller in het hotel bleken te zijn dan de Zumo was het pleit beslecht, en leidde Sjaak ons snel en efficient naar het hotel.

Bert, Peter en Sikko, die al eerder waren gearriveerd, hadden bijna alle spare ribs opgegeten, maar boden ons genereus de restjes aan. Gelukkig had de bediening ons in de gaten en al snel stonden er goed gevulde glazen en schalen voor ons. De temperatuur was aangenaam genoeg om nog lang op het terras te blijven zitten.

Voor zaterdag stond er een rondrit van zo’n 230 kilometer op het programma, en we hadden er zin in. De weersvoorspelling was helaas minder positief: alle apps voorspelden behoorlijk slecht weer aan het einde van de middag. Na enig overleg besloten we het uiterste punt van de route af te snijden zodat we nog droog thuis zouden komen. Overigens bleek droog een relatief begrip: het was ‘s ochtends al erg benauwd en de temperatuur liep al snel op naar 30 graden, dus zweten was gegarandeerd.

Even voor 9.00 uur vertrokken we voor een zonovergoten tocht door de Harz. Het landschap lijkt veel op de Eiffel rond Bleialf, maar net iets platter en minder ruw. Het was even lastig om koffie te vinden, maar bij een hotelletje tegenover een pittoresk watervalletje konden we Kaffee mit Kuchen krijgen.  FOTO 3

Hotel Königreich Romkerhall beweerde het kleinste koninkrijk ter wereld te zijn, en de aankleding binnen voerde ons een paar honderd jaar terug in de tijd.

De volgende etappe voerde ons langs en door (via een brug)  de Okerstausee, een stuwmeer met veel watersportactiviteiten. Het weggetje eromheen telde meer bochten dan de rest van de route. Vroeger was er veel mijn bouw in de Harz, en om het uur zagen we een bordje van een museum. Wat verder opviel waren de dode bomen. Honderden meters lange stroken met tienduizenden bomen, hele hellingen , die allen door de boomschorskever waren aangetast.

De lunch bleek nog wat lastiger dan de koffie. Na een paar mislukte pogingen namen we maar een ijsje bij een pompstation. Pas bij het wegrijden zagen we dat de buurman, Don’s Rock ’n roll Diner, een groot zonovergoten terras had. Maar goed, we wilden ook graag voor de regen terug zijn. En daarnaast hadden we nog een reden om wat vroeger thuis te zijn: Een dorp verderop bleek de grootste GoldWing specialist van Duitsland te zitten. En Sjaak heeft die van hem te koop staan.

Op een klein industrieterrein zat een Biker-Inn, met er omheen een KTM dealer, een grote hal met meer dan 100 occasions, en een derde hal vol GoldWings, van alle jaren en in alle kleuren van de regenboog en ook nog wat andere. Een paar met zijspan, een stuk of 10 trikes, zeker 6 splinternieuwe vers uit de fabriek, totaal zeker 50 stuks, met daarnaast nog tientallen Harleys. Er stonden meer bankstellen dan bij Seats & Sofa’s! Sjaak keek verlekkerd naar de verkoopprijzen, die hoger lagen dan in Nederland, en zocht snel de inkoper op. Die reageerde niet erg enthousiast, en Ruth haalde opgelucht adem: Ze hoefde tenminste niet terug naar huis te lopen.

De kortste weg naar het hotel ging over een gravel pad, en een paar minuten later waren we weer thuis. In het hotel werden twee bruiloften gevierd, één nieuw een jubileum. De regen bleef gelukkig nog even uit, en op het terras vermaakten we ons met het uiterlijk van de bruilofsgasten, waarbij Ruth en Sikko zich met name op de boven-en onderkleding van de dames focusten. Toen het wat later ging regenen zaten we goed onder de grote parasols, maar rond etenstijd werden we vriendelijk naar binnen gemaand. Het eten was wederom zeer smakelijk (ree), al was de broccolisoep wat zout, en daarna konden we nog een uurtje onder een afdakje een afzakkertje nemen.

Zondag zat het er al weer op. Na het ontbijt reden we weer naar het westen. Vandaag zouden eerst nog dik 200 kilometer binnendoor rijden, en daarna nog 200 kilometer snelweg. Het was gelukkig wat minder warm als gisteren. Bij een bakker konden we om 10:50 uur nog net een kop koffie krijgen, en een half uur voor we de snelweg op zouden draaien stopten we bij Hotel Waldschlösschen om snel wat te eten. Binnen zaten een stuk of 6 oude besjes, en na wat nieuwsgierige blikken mochten we blijven. Een snelle maaltijd bleek uit drie gangen te bestaan: Vooraf broccolisoep (nog zouter dan die van gisteravond), een schnitzel met verse cantharellen, en nog een toetje. Dus pas na anderhalf uur konden we verder.

Een kwartiertje later draaiden we een soort van hobbelpad op dat ze in Duitsland snelweg noemen. Gelukkig werd het wegdek verderop beter, en met hoge snelheid reden we terug naar Nederland.

Al met al een zeer geslaagd weekeinde, met een hartelijke dank aan Peter van der Voorn en Adri van der Werf voor de organisatie ervan!

Vrijdag t/m zondag 27-29 september Verre rit met 2 hotelovernachtingen.  Naar het Teutoburgerwald.

Het hotel is Gasthaus Wiemann-Sander, Kirchstraße 7, 49186 Bad Iburg, Deutschland.

T: +49 5403 2475, E: wiemann-sander@t-online.de, W: www.wiemann-sander.de

Ton en Corrie, Sjaak en Ruth Mary, Susan, Erik, Ronald, Patrick, Walter en ik hebben al geboekt. Boeken gaat heel simpel; gewoon even melden bij mij mcn.petervandervoorn@hotmail.com of 06 51 33 07 03.

De kosten zijn €125 per persoon voor 2 nachten op basis van een éénpersoonskamer waarbij  inbegrepen 2x avondeten en 2x ontbijt. De kosten op basis van een tweepersoonskamer zijn €95 per persoon.

Zaterdagavond kan er gebruik gemaakt worden van de kegelbaan van het hotel.

Ik heb routes uitgezet voor de heen- en terugreis en de route voor zaterdag vanaf en naar het hotel.

De heenreis op de vrijdag gaat eerst over de snelweg naar Arnhem. Daarna 200 km binnendoor langs Doetinchem en Groenlo richting Osnabrück. Het hotel ligt 15 km ten zuiden in het plaatsje Bad Iburg. We zitten dan in het Teutoburger Wald.

Voor de route op zaterdag kun je kiezen uit een route van 400 km of een van 250 km. Ik kan ook nog kortere route uitzetten.

Een bezoek aan Osnabrück is natuurlijk ook mogelijk!! De gezellige binnenstad heeft leuke winkeltjes en restaurantjes. En andere ideeën zijn welkom!!

Genoeg te doen in september! De rit is uitgezet door Hans van Heertum. De route is heel wisselend; Utrechtse Heuvelrug, rivierengebied en het land van Flipje. Totaal 200 kilometer. Halverwege een lunchstop (à la Carte) bij restaurant de Blaauwe Kamer in Wageningen.

Ja, de 5de avondrit van dit jaar. Dus dit keer op vrijdagvond. De rit is bijna 90 km lang. Carlo Caron heeft de route uitgezet. Via Culemborg en Beesd naar Herwijnen voor een koffiestop bij de Nieuwe Tijd. Daarna verder op de dijk van rivier de Waal naar Lingewaal, Schoonrewoerd en Lexmond terug naar Nieuwegein. Vertrokken wordt tussen 18.30 en 18.45 uur vanaf McDonalds Blokhoeve.

Neem je paspoort mee; we gaan Duitsland in. Eerst een stuk snelweg tot net voorbij Apeldoorn en dan mooi binnendoor in het oosten van Nederland. En het meeste in Duitsland.

We lunchen ook in Duitsland bij een leuk Hotel/ Restaurant.

À la Carte!! Zodat iedereen kan bestellen wat die wil.

Het kampeerweekend is in het mooie Limburg.

De heen route gaat vanaf Den Bosch binnendoor via Oirschot, Peer (België) en Beek naar Valkenburg.

Voor de dagen op de camping is er een mooie route door het hele Eifelgebied. En een mooie route via Malmedy, Trois Ponts en Sprimont. En zondag terug via Limburg en Brabant.

Om 18.30 uur verzamelen bij McDonalds aan de Symfonielaan 3 in Nieuwegein.

We vertrekken tussen 18.45 en 19.00 uur.

De rit is 80 kilometer lang. De route gaat langs de dijk naar Culemborg en  Buren. In Buren kunnen we een bakkie pakken. Daarna snel door via Beesd, Schoonrewoerd en Lexmond weer richting Nieuwegein.

Verslag Bleialf 30-5 t/m 2-6-2019:

Het vertrek is bij de Blokhoeve bij de Mac. Om 9.10u zijn Rinus, Susan, Lidwin en ik op pad gegaan. Allemaal de route op gps, route binnendoor, 322km. We hadden een groot deel v.d. ochtend veel miezer gehad en aan het eind van de rit nog eens. Het was mooi reisweer, geen zon, dus niet verblind worden. Rinus, Susan en ik hebben voor gereden.  Prompt ging bij mij vrijwel meteen de gps op zwart, Rinus nam het meteen over en toen hij het weer deed ging ik weer voorop, mooie samenwerking zo, dank je wel Rinus. Bij Vianen zagen we al meerdere stoombootjes bij een bruggetje, daarna bij Everdingen druk met wandelaars, drukte, verkeersregelaars, maar gelukkig geen afgezette wegen. Dat bleken de lekkodagen te zijn. Zo kwamen we nog wel enkele keren drukte tegen, maar wederom geen afgezette wegen.  Zo zag ik in de miezer een ooievaar in de wei in NL en een ree in DE in het veld. Rinus en daarna Susan hadden weer voor gereden. Het was een mooie route, fijn gereden, om 17.45uur waren we bij het kamp. Bij meerdere grasvelden en fruitboomgaarden waren ze aan het sproeien tijdens de miezer. Dat vind ik een vreemde situatie, beetje dubbel zou ik zeggen, maar het is ook wel een erg lange droge periode geweest. We hebben met z’n 26e gegeten bij Altes Backhause. Ha dat is ook toevallig, het is tevens de 26ex dat we daar waren. Op het kamp waren de lantaarnpalen uit, alle dagen bleek achteraf, ook al hadden ze er naar gekeken de 2e dag. Een lampje bij je hebben is geen overbodige luxe.

31-5 zijn Lidwin en ik de Nurburgring route gaan rijden 180 km. Van 10.15 t/m 16.30u zijn we op pad geweest. Het was warmer dan gister en mooi weer. Ik reed voor,  Lidwin had ook de route. Tot 2x reed ik te ver door, terwijl ik haar niet in het zicht had, maar gelukkig Lidwin ook. Dus we waren elkaar niet kwijt geraakt. Zij maakte dezelfde fout. We moeten de gps iets meer inzoomen als er meerdere kleinere wegen bij elkaar uitkomen. Ik heb alleen beeld, geen geluid. We hadden 2x een weg opbreking. Bij 1 zijn we toch doorgereden. Ik vroeg nog zullen we dat doen, naar beneden met de toplaag van het asfalt eraf, dus los graffel. Het was eng, maar ging gelukkig goed. Onverhard is echt niet mijn ding, br. We hadden extra broodjes gesmeerd bij het ontbijt en hebben lekker gepicknickt en hebben het rustig aan gedaan. Mijn gps telt telkens tijd erbij op, terwijl  bij de anderen de tijd verkort wordt. Bij mij lijk ik nooit aan te komen, erg frustrerend. Geen idee hoe dat komt, qua instellingen ofzo, echt vreemd. Hoe dan ook het was een goeie oefening met rijden met een gps. Bij terugkomst bleek Adri met een drone bezig te zijn via zijn telefoon, erg leuk. Hij heeft foto’s en films gemaakt. Vandaag hadden we een heerlijke bbq. Vooral Claudia heeft veel aan het eten gedaan in al deze dagen. De salade was allemaal apart, dat is wel zo handig met smaakverschillen en allergieën, super gedaan.

1-6 zijn Fred, Lia, Lidwin en ik op pad gegaan. Van 10.15 t/m 16.45u, 160km. We zijn in Vianden geweest. Leuk dat Lia nu ook zelf mee kan rijden. Ze heeft een driewieler. Dit keer hebben we wat plaatsnamen ingetoetst en bochtige weggetjes genomen. Weer hebben we extra broodjes bij het ontbijt mee genomen, lekker picknicken. Zo hadden we allemaal wel iets extra’s mee, dus dat is een feest. Fred heeft nog water gekookt, lekker bakkie thee of oploskoffie, heerlijk. Lekker rustig aan gedaan. Het was erg warm en droog. Bij terugkomst bleek Wim U. gearriveerd te zijn en Ronald, Mariska en Richelle waren op bezoek. Ze hebben niet mee gegeten. S’avonds heb ik nog van alles geleerd over mijn gps van Adri en Frans v.d. M, dank je wel, altijd weer handig om meer te weten.

Van de hutgenoten van Frans S. hoorde we dat hij s’nachts aan het werk is. Goedemorgen Pepsico klonk het daarna uit meerdere monden toen hij voorbij liep, haha. Gelukkig kan hij er ook erg om lachen. Claudia heeft, met vrijwilligers, een heerlijke maaltijd bereid. Pasta en rijst met van alles er bij. Nog wat vlees van de bbq als je wilde. Een groot gedeelte is na de maaltijd een ijsje gaan halen bij Altes Backhaus. De bardienst loopt echt heel vreemd, iedereen doet maar wat en helpt waar nodig, werkt ook. Soort zelfbediening met muntjes kopen en betalen. We hadden vaak een koekje en of een chippie in de avond. Het vuur was elke avond hoog aanwezig en s’ochtens smeulde dat nog na. De laatste avond mocht al het hout op wat we besteld hadden, dus dat werd een heel erg hoog vuur. Nu is het wind stil.

2-6: De laatste dag loopt altijd wat rommelig. Iedereen moet alles weer inpakken en op de motor binden en of in de koffers proppen. Het kamp moet weer netjes aan kant en de wc’s ook en de kantine en keuken. De overgebleven spullen in een dichte verpakking gaan terug naar de supermarkt, statiegeldflessen, wc papier, schoonmaakmiddelen, eten drinken ed. Bij het ontwijt stonden meerdere aangebroken drankjes waar je normaal voor moet betalen om het op te maken. Dit keer hadden we een waterkoker en 2 senseo’s, dat werkte ook heel goed eigenlijk. Bedankt voor degene die het allemaal heeft mee genomen en of uit geleend.

Lidwin en ik zijn die dag samen naar huis gereden. Een groot deel snelweg, maar niet gekeken voor die tijd welke snelweg en vanaf waar. Is dat dus al vanaf Heerlen. We hadden nog gekeken of we binnendoor wilde, het was erg warme en erg druk op de snelweg. We hebben nog samen getankt en gedronken en zijn toen apart naar huis gereden, dan hoef je in de file geen rekening met elkaar te houden, het is al opletten geblazen dan. Zelfs op de snelweg, waar ik wel maximaal kon rijden, op een naked bike vond ik het afzien. Tja een feestweekeind dan vraag je om file’s dat had ik moeten weten. Het liefst de A2 niet meer. Van 10.15 t/m 17.15 uur thuis. Ik heb altijd een lange broek onder mijn motorbroek aan en die kreeg ik niet meer uit. Ik kon hem, alleen maar afrollen. Elke keer met op en afstappen was het weer een ding met die warmte, plak plak plak!

Uiteindelijk waren we met z’n 27en. Een gezellig weekeind en een beetje knus met minder mensen dan normaal. Dat hebben we wel samen gedaan die gezelligheid en saamhorigheid, dank Julie wel en tot ziens.

Groetjes, Monique Tuinstra

 

Één van de best bezochte ritten van het jaar. Met aansluitend eten bij Jack’s Grillhuis in Nieuwegein.

De route gaat naar Vianen, Leerdam, Nieuwpoort en Alblasserdam naar Giessenburg. Daar staat een lunch voor ons klaar bij restaurant Plein 2, Sportplein 2, tel 0184 635 661. Daarna verder via Arkel, Rhenoy en Zijderveld weer terug naar Nieuwegein.
De route is 170 km en uitgezet door Carlo Caron.

We verwachten om 16.30 uur weer terug te zijn in Nieuwegein. Daarna even naar huis, omkleden en daarna vanaf  18.30 uur aanschuiven bij het dinerbuffet bij Jack’s Grillhouse in Nieuwgein. Dit is op de Parkhout 2, 3432 NE Nieuwegein. Tel: 030 603 3023

Wel even van te voren opgeven bij mij: Peter van der Voorn, mcn.petervandervoorn@hotmail.com

Avondrit 15-8-2019

Ik heb donderdag de avond rit gedaan.

Waren maar met z’n 4tjes. Suzanne heeft voorgereden. Hans v.d. M., Peter v.d. V. en ik dus. Edward was er ook maar die kwam in de bui aan  en heeft  bij McDonalds al afgehaakt  had geen zin in de regen te rijden had zijn motor net schoon zei hij.

We hebben verder geen regen gehad. Dat was het mooiste.

Was een mooie en leuke rit, bij Buren een bakkie gedaan,  veel mooie luchten gezien met de zon achter mooie wolken. Als ik alleen was geweest had ik foto’s gemaakt. Leuke wegen, mooie oude huizen, heel veel ooievaars en lama die achter schapen zat of was deze geschrokken door ons dat kan ook. En laatste stukje veel katten gezien op de weg zou dat iets betekenen?

Maar was een mooie rit dus.

Lidwin

Een nieuw fenomeen op de MCN tourkalender: Het hotelweekeinde / lange weekendrit/ korte vakantierit. Een driedaagse tour naar en rond Eschershoven, een gehucht in Neder-Saksen , zo’n 400 kilometer van Nieuwegein.

Peter van der Voorn had daar een hotel gevonden en Adri van der Werf een paar routes met fraaie omwegen uitgezet.

Bert Goudriaan, Sikko Moltmaker en Peter Marbus hadden eigen, kortere routes uitgezet. De jongere garde, Walter Schalkwijk, Rinus de Jager en Sjaak Bontje (met Ruth achterop) had er wel genoeg energie en zitvlees voor.

Rinus stond mij bij de Mac al op te wachten en even later kwam ook de grijze GoldWing aan brommen. Bij een bakkie koffie kwamen al snel wat sterke verhalen los, maar voordat het te gezellig werd, was de koffie op en om 9:30 uur vertrokken we oostwaarts. Na precies een uur en 100 kilometer reden we de grens over en draaide Rinus het gas wat verder open. We hadden immers ruim 500 kilometer voor de boeg, dus een beetje doorrijden was wel nodig.

Na ruim een uur Autobahn stopten we bij een deprimerend kale Raststätte voor een sanitaire stop. Het eten zag er evenmin aantrekkelijk uit, dus reden we voor de lunch nog maar even verder. Een half uurtje later draaiden we de snelweg af en kregen al direct de eerste haarspeldbochten voor de kiezen. Na een snelle lunch bij een tankstation reden we verder door het mooi glooiende Duitse landschap. Anderhalf uur later, nadat we Winterberg hadden gepasseerd, was het tijd voor een welverdiende ijspauze, en parkeerden we de motoren met gevaar voor eigen leven op de brede stoep van Gasthof Lumme.

De ski liften stonden stil in de zomer, maar ook zonder sneeuw is er voor toeristen genoeg te doen in deze regio. De gemiddelde snelheid was in de middag uiteraard fors gedaald, en we moesten nog flink doorrijden wilden we op tijd binnen komen.

Rinus was de hele dag voorrijder geweest, en dat was wat Sjaak en mij betreft prima, maar aan het einde van de rit ging zijn Zumo een eigen leven leiden onafhankelijk van de TomToms van Sjaak en mij. Bij een stoplicht keek Sjaak me verwilderd aan: ‘Kun jij hem nog volgen?’ ‘Nee, net zo min als jij.’

Het laatste stuk reden we langs de Wezer, die de grens vormt tussen Noord –Rijn Westfalen en Neder Saksen. Het was inmiddels al zes uur geweest en toen de TomToms beduidend sneller in het hotel bleken te zijn dan de Zumo was het pleit beslecht, en leidde Sjaak ons snel en efficient naar het hotel.

Bert, Peter en Sikko, die al eerder waren gearriveerd, hadden bijna alle spare ribs opgegeten, maar boden ons genereus de restjes aan. Gelukkig had de bediening ons in de gaten en al snel stonden er goed gevulde glazen en schalen voor ons. De temperatuur was aangenaam genoeg om nog lang op het terras te blijven zitten.

Voor zaterdag stond er een rondrit van zo’n 230 kilometer op het programma, en we hadden er zin in. De weersvoorspelling was helaas minder positief: alle apps voorspelden behoorlijk slecht weer aan het einde van de middag. Na enig overleg besloten we het uiterste punt van de route af te snijden zodat we nog droog thuis zouden komen. Overigens bleek droog een relatief begrip: het was ‘s ochtends al erg benauwd en de temperatuur liep al snel op naar 30 graden, dus zweten was gegarandeerd.

Even voor 9.00 uur vertrokken we voor een zonovergoten tocht door de Harz. Het landschap lijkt veel op de Eiffel rond Bleialf, maar net iets platter en minder ruw. Het was even lastig om koffie te vinden, maar bij een hotelletje tegenover een pittoresk watervalletje konden we Kaffee mit Kuchen krijgen.  FOTO 3

Hotel Königreich Romkerhall beweerde het kleinste koninkrijk ter wereld te zijn, en de aankleding binnen voerde ons een paar honderd jaar terug in de tijd.

De volgende etappe voerde ons langs en door (via een brug)  de Okerstausee, een stuwmeer met veel watersportactiviteiten. Het weggetje eromheen telde meer bochten dan de rest van de route. Vroeger was er veel mijn bouw in de Harz, en om het uur zagen we een bordje van een museum. Wat verder opviel waren de dode bomen. Honderden meters lange stroken met tienduizenden bomen, hele hellingen , die allen door de boomschorskever waren aangetast.

De lunch bleek nog wat lastiger dan de koffie. Na een paar mislukte pogingen namen we maar een ijsje bij een pompstation. Pas bij het wegrijden zagen we dat de buurman, Don’s Rock ’n roll Diner, een groot zonovergoten terras had. Maar goed, we wilden ook graag voor de regen terug zijn. En daarnaast hadden we nog een reden om wat vroeger thuis te zijn: Een dorp verderop bleek de grootste GoldWing specialist van Duitsland te zitten. En Sjaak heeft die van hem te koop staan.

Op een klein industrieterrein zat een Biker-Inn, met er omheen een KTM dealer, een grote hal met meer dan 100 occasions, en een derde hal vol GoldWings, van alle jaren en in alle kleuren van de regenboog en ook nog wat andere. Een paar met zijspan, een stuk of 10 trikes, zeker 6 splinternieuwe vers uit de fabriek, totaal zeker 50 stuks, met daarnaast nog tientallen Harleys. Er stonden meer bankstellen dan bij Seats & Sofa’s! Sjaak keek verlekkerd naar de verkoopprijzen, die hoger lagen dan in Nederland, en zocht snel de inkoper op. Die reageerde niet erg enthousiast, en Ruth haalde opgelucht adem: Ze hoefde tenminste niet terug naar huis te lopen.

De kortste weg naar het hotel ging over een gravel pad, en een paar minuten later waren we weer thuis. In het hotel werden twee bruiloften gevierd, één nieuw een jubileum. De regen bleef gelukkig nog even uit, en op het terras vermaakten we ons met het uiterlijk van de bruilofsgasten, waarbij Ruth en Sikko zich met name op de boven-en onderkleding van de dames focusten. Toen het wat later ging regenen zaten we goed onder de grote parasols, maar rond etenstijd werden we vriendelijk naar binnen gemaand. Het eten was wederom zeer smakelijk (ree), al was de broccolisoep wat zout, en daarna konden we nog een uurtje onder een afdakje een afzakkertje nemen.

Zondag zat het er al weer op. Na het ontbijt reden we weer naar het westen. Vandaag zouden eerst nog dik 200 kilometer binnendoor rijden, en daarna nog 200 kilometer snelweg. Het was gelukkig wat minder warm als gisteren. Bij een bakker konden we om 10:50 uur nog net een kop koffie krijgen, en een half uur voor we de snelweg op zouden draaien stopten we bij Hotel Waldschlösschen om snel wat te eten. Binnen zaten een stuk of 6 oude besjes, en na wat nieuwsgierige blikken mochten we blijven. Een snelle maaltijd bleek uit drie gangen te bestaan: Vooraf broccolisoep (nog zouter dan die van gisteravond), een schnitzel met verse cantharellen, en nog een toetje. Dus pas na anderhalf uur konden we verder.

Een kwartiertje later draaiden we een soort van hobbelpad op dat ze in Duitsland snelweg noemen. Gelukkig werd het wegdek verderop beter, en met hoge snelheid reden we terug naar Nederland.

Al met al een zeer geslaagd weekeinde, met een hartelijke dank aan Peter van der Voorn en Adri van der Werf voor de organisatie ervan!

Vrijdag t/m zondag 27-29 september Verre rit met 2 hotelovernachtingen.  Naar het Teutoburgerwald.

Het hotel is Gasthaus Wiemann-Sander, Kirchstraße 7, 49186 Bad Iburg, Deutschland.

T: +49 5403 2475, E: wiemann-sander@t-online.de, W: www.wiemann-sander.de

Ton en Corrie, Sjaak en Ruth Mary, Susan, Erik, Ronald, Patrick, Walter en ik hebben al geboekt. Boeken gaat heel simpel; gewoon even melden bij mij mcn.petervandervoorn@hotmail.com of 06 51 33 07 03.

De kosten zijn €125 per persoon voor 2 nachten op basis van een éénpersoonskamer waarbij  inbegrepen 2x avondeten en 2x ontbijt. De kosten op basis van een tweepersoonskamer zijn €95 per persoon.

Zaterdagavond kan er gebruik gemaakt worden van de kegelbaan van het hotel.

Ik heb routes uitgezet voor de heen- en terugreis en de route voor zaterdag vanaf en naar het hotel.

De heenreis op de vrijdag gaat eerst over de snelweg naar Arnhem. Daarna 200 km binnendoor langs Doetinchem en Groenlo richting Osnabrück. Het hotel ligt 15 km ten zuiden in het plaatsje Bad Iburg. We zitten dan in het Teutoburger Wald.

Voor de route op zaterdag kun je kiezen uit een route van 400 km of een van 250 km. Ik kan ook nog kortere route uitzetten.

Een bezoek aan Osnabrück is natuurlijk ook mogelijk!! De gezellige binnenstad heeft leuke winkeltjes en restaurantjes. En andere ideeën zijn welkom!!

Genoeg te doen in september! De rit is uitgezet door Hans van Heertum. De route is heel wisselend; Utrechtse Heuvelrug, rivierengebied en het land van Flipje. Totaal 200 kilometer. Halverwege een lunchstop (à la Carte) bij restaurant de Blaauwe Kamer in Wageningen.

Ja, de 5de avondrit van dit jaar. Dus dit keer op vrijdagvond. De rit is bijna 90 km lang. Carlo Caron heeft de route uitgezet. Via Culemborg en Beesd naar Herwijnen voor een koffiestop bij de Nieuwe Tijd. Daarna verder op de dijk van rivier de Waal naar Lingewaal, Schoonrewoerd en Lexmond terug naar Nieuwegein. Vertrokken wordt tussen 18.30 en 18.45 uur vanaf McDonalds Blokhoeve.

Neem je paspoort mee; we gaan Duitsland in. Eerst een stuk snelweg tot net voorbij Apeldoorn en dan mooi binnendoor in het oosten van Nederland. En het meeste in Duitsland.

We lunchen ook in Duitsland bij een leuk Hotel/ Restaurant.

À la Carte!! Zodat iedereen kan bestellen wat die wil.

Het kampeerweekend is in het mooie Limburg.

De heen route gaat vanaf Den Bosch binnendoor via Oirschot, Peer (België) en Beek naar Valkenburg.

Voor de dagen op de camping is er een mooie route door het hele Eifelgebied. En een mooie route via Malmedy, Trois Ponts en Sprimont. En zondag terug via Limburg en Brabant.

Om 18.30 uur verzamelen bij McDonalds aan de Symfonielaan 3 in Nieuwegein.

We vertrekken tussen 18.45 en 19.00 uur.

De rit is 80 kilometer lang. De route gaat langs de dijk naar Culemborg en  Buren. In Buren kunnen we een bakkie pakken. Daarna snel door via Beesd, Schoonrewoerd en Lexmond weer richting Nieuwegein.

Verslag Bleialf 30-5 t/m 2-6-2019:

Het vertrek is bij de Blokhoeve bij de Mac. Om 9.10u zijn Rinus, Susan, Lidwin en ik op pad gegaan. Allemaal de route op gps, route binnendoor, 322km. We hadden een groot deel v.d. ochtend veel miezer gehad en aan het eind van de rit nog eens. Het was mooi reisweer, geen zon, dus niet verblind worden. Rinus, Susan en ik hebben voor gereden.  Prompt ging bij mij vrijwel meteen de gps op zwart, Rinus nam het meteen over en toen hij het weer deed ging ik weer voorop, mooie samenwerking zo, dank je wel Rinus. Bij Vianen zagen we al meerdere stoombootjes bij een bruggetje, daarna bij Everdingen druk met wandelaars, drukte, verkeersregelaars, maar gelukkig geen afgezette wegen. Dat bleken de lekkodagen te zijn. Zo kwamen we nog wel enkele keren drukte tegen, maar wederom geen afgezette wegen.  Zo zag ik in de miezer een ooievaar in de wei in NL en een ree in DE in het veld. Rinus en daarna Susan hadden weer voor gereden. Het was een mooie route, fijn gereden, om 17.45uur waren we bij het kamp. Bij meerdere grasvelden en fruitboomgaarden waren ze aan het sproeien tijdens de miezer. Dat vind ik een vreemde situatie, beetje dubbel zou ik zeggen, maar het is ook wel een erg lange droge periode geweest. We hebben met z’n 26e gegeten bij Altes Backhause. Ha dat is ook toevallig, het is tevens de 26ex dat we daar waren. Op het kamp waren de lantaarnpalen uit, alle dagen bleek achteraf, ook al hadden ze er naar gekeken de 2e dag. Een lampje bij je hebben is geen overbodige luxe.

31-5 zijn Lidwin en ik de Nurburgring route gaan rijden 180 km. Van 10.15 t/m 16.30u zijn we op pad geweest. Het was warmer dan gister en mooi weer. Ik reed voor,  Lidwin had ook de route. Tot 2x reed ik te ver door, terwijl ik haar niet in het zicht had, maar gelukkig Lidwin ook. Dus we waren elkaar niet kwijt geraakt. Zij maakte dezelfde fout. We moeten de gps iets meer inzoomen als er meerdere kleinere wegen bij elkaar uitkomen. Ik heb alleen beeld, geen geluid. We hadden 2x een weg opbreking. Bij 1 zijn we toch doorgereden. Ik vroeg nog zullen we dat doen, naar beneden met de toplaag van het asfalt eraf, dus los graffel. Het was eng, maar ging gelukkig goed. Onverhard is echt niet mijn ding, br. We hadden extra broodjes gesmeerd bij het ontbijt en hebben lekker gepicknickt en hebben het rustig aan gedaan. Mijn gps telt telkens tijd erbij op, terwijl  bij de anderen de tijd verkort wordt. Bij mij lijk ik nooit aan te komen, erg frustrerend. Geen idee hoe dat komt, qua instellingen ofzo, echt vreemd. Hoe dan ook het was een goeie oefening met rijden met een gps. Bij terugkomst bleek Adri met een drone bezig te zijn via zijn telefoon, erg leuk. Hij heeft foto’s en films gemaakt. Vandaag hadden we een heerlijke bbq. Vooral Claudia heeft veel aan het eten gedaan in al deze dagen. De salade was allemaal apart, dat is wel zo handig met smaakverschillen en allergieën, super gedaan.

1-6 zijn Fred, Lia, Lidwin en ik op pad gegaan. Van 10.15 t/m 16.45u, 160km. We zijn in Vianden geweest. Leuk dat Lia nu ook zelf mee kan rijden. Ze heeft een driewieler. Dit keer hebben we wat plaatsnamen ingetoetst en bochtige weggetjes genomen. Weer hebben we extra broodjes bij het ontbijt mee genomen, lekker picknicken. Zo hadden we allemaal wel iets extra’s mee, dus dat is een feest. Fred heeft nog water gekookt, lekker bakkie thee of oploskoffie, heerlijk. Lekker rustig aan gedaan. Het was erg warm en droog. Bij terugkomst bleek Wim U. gearriveerd te zijn en Ronald, Mariska en Richelle waren op bezoek. Ze hebben niet mee gegeten. S’avonds heb ik nog van alles geleerd over mijn gps van Adri en Frans v.d. M, dank je wel, altijd weer handig om meer te weten.

Van de hutgenoten van Frans S. hoorde we dat hij s’nachts aan het werk is. Goedemorgen Pepsico klonk het daarna uit meerdere monden toen hij voorbij liep, haha. Gelukkig kan hij er ook erg om lachen. Claudia heeft, met vrijwilligers, een heerlijke maaltijd bereid. Pasta en rijst met van alles er bij. Nog wat vlees van de bbq als je wilde. Een groot gedeelte is na de maaltijd een ijsje gaan halen bij Altes Backhaus. De bardienst loopt echt heel vreemd, iedereen doet maar wat en helpt waar nodig, werkt ook. Soort zelfbediening met muntjes kopen en betalen. We hadden vaak een koekje en of een chippie in de avond. Het vuur was elke avond hoog aanwezig en s’ochtens smeulde dat nog na. De laatste avond mocht al het hout op wat we besteld hadden, dus dat werd een heel erg hoog vuur. Nu is het wind stil.

2-6: De laatste dag loopt altijd wat rommelig. Iedereen moet alles weer inpakken en op de motor binden en of in de koffers proppen. Het kamp moet weer netjes aan kant en de wc’s ook en de kantine en keuken. De overgebleven spullen in een dichte verpakking gaan terug naar de supermarkt, statiegeldflessen, wc papier, schoonmaakmiddelen, eten drinken ed. Bij het ontwijt stonden meerdere aangebroken drankjes waar je normaal voor moet betalen om het op te maken. Dit keer hadden we een waterkoker en 2 senseo’s, dat werkte ook heel goed eigenlijk. Bedankt voor degene die het allemaal heeft mee genomen en of uit geleend.

Lidwin en ik zijn die dag samen naar huis gereden. Een groot deel snelweg, maar niet gekeken voor die tijd welke snelweg en vanaf waar. Is dat dus al vanaf Heerlen. We hadden nog gekeken of we binnendoor wilde, het was erg warme en erg druk op de snelweg. We hebben nog samen getankt en gedronken en zijn toen apart naar huis gereden, dan hoef je in de file geen rekening met elkaar te houden, het is al opletten geblazen dan. Zelfs op de snelweg, waar ik wel maximaal kon rijden, op een naked bike vond ik het afzien. Tja een feestweekeind dan vraag je om file’s dat had ik moeten weten. Het liefst de A2 niet meer. Van 10.15 t/m 17.15 uur thuis. Ik heb altijd een lange broek onder mijn motorbroek aan en die kreeg ik niet meer uit. Ik kon hem, alleen maar afrollen. Elke keer met op en afstappen was het weer een ding met die warmte, plak plak plak!

Uiteindelijk waren we met z’n 27en. Een gezellig weekeind en een beetje knus met minder mensen dan normaal. Dat hebben we wel samen gedaan die gezelligheid en saamhorigheid, dank Julie wel en tot ziens.

Groetjes, Monique Tuinstra