MCN 140908 Moezeltocht (Small)

Op vrijdag was ik vrij en had nu werkelijk het plan opgepakt om het kasteel Hoensbroek te bekijken, dat ligt vlakbij Heerlen. Dus eerst de tent opzetten en meteen  lege motor hup naar dat kasteel. Wat ik wist is dat Ronald Maus en Wim Uijlenbroek mee zouden rijden, alleen ik wist niet of ze vrijdag of zaterdag zouden arriveren. Hans van den Berg zou misschien mee gaan. Laat ik nu net van Hans een mailtje krijgen dat hij vrijdag vrij is en de hele dag binnendoor wilt rijden en of ik ook vrij was en ook zin had om mee te gaan. Ja, ik wil zeker binnendoor meerijden. Kasteel Hoensbroek zal er wel niet inzitten en inderdaad.

Het was heel mooi weer. Ik had wederom de mazzel dat Hans naar Wijk kwam. Een heerlijke dag gehad. Daar de tent opgezet en lopend Heerlen in. Bij een Grieks restaurant wat gegeten. De inschrijving was vrijdag van 19.00-21.00 uur, dus ik wilde voor 21.00 uur de route kunnen plakken. Volgens Hans heb ik hem een toetje en koffie toe door zijn neus geboord, tja ik had het dan ook erg op mijn heupen. Als ik er vrijdag ben wil ik niet pas de route zaterdag er op hoeven plakken, echt niet! We kwamen nog een supermarkt tegen en hebben daar wat spullen voor het ontbijt ingekocht. Peter

Donia belde nog op om ons een hele goede rit te wensen. Ik dacht laat ik Wim en Ronald nou bellen voor 22.00 uur als ik de route geplakt heb. Tja, wat denk je? Ik dacht ik hoor een boxerblok, zou dat echt…. en die 2e…. ja hoor, daar heb je ze. Zij hebben de tenten in het donker opgezet, wat je leuk vind. Goed het koppel was compleet, want zo ver wij wisten ging er verder niemand van onze club mee De dagen daarna hebben we meerdere keren zelf eten gekocht en onder elkaar

verdeeld, zo ook met de koffie en thee. Druiven mee in die Tupperware bak, jaja wereld spul. Dat moet ik hebben, al licht de bak op z’n kop, ik heb verder geen nattigheid in de topkoffer. Al vrij snel had ik het idee dat die papieren route heel erg duidelijk was, heerlijk. We hadden alle vier een route op de fiets. Het rijdt echt lekker met een vrij kleine groep met ongeveer hetzelfde rijtempo. Zaterdag hadden we meerdere kleine buien. De mannen hadden leren pakken aan, maar een regenpak hebben ze niet aangehad, wel aan zitten denken. We hebben verder eigenlijk heel erg mazzel met het weer gehad, super.

Even dacht ik nog, straks het gaat regenen dan koelt het af, ik heb een trui extra vergeten mee te nemen. Die had ik gelukkig niet nodig, maar anders was ik flink afgekoeld. Ik had wel drie warmteklasse handschoenen bij me, voor het geval dat. Zondag heb ik zo’n 200 km lang voor gereden, Dat ging best goed, had ik niet verwacht met al die Duitse plaatsnamen. Nu is dat best wel intensief, je moet de lijn in de bocht uitzetten en de weg lezen, bedacht zijn op los liggend grind, bladeren, aarde, richels in het wegdek, zijwegen, bochten, verkeer en oh ja de route. Poeh poeh. Natuurlijk moet je elkaar ook in de gaten houden, ach bijzaak, hihi.

Nu wil het geval dat ik een kanozak en een tent daarboven op heb als bagage. Wat denk je wat dat doet in mijn spiegels? Ja, ik zie dus niet veel meer naar achter toe. Wel een randje als ik in een bocht zit, dan hang ik schuin en rij niet meer recht voor de rest, dus dan kan ik een beetje zien. Nu moet je op bochtige wegen natuurlijk ook vooral voor je kijken, dus ja….. Er was een aanwijzing van een verkeerslicht die niet kwam, Wim zat er ook op te wachten. Dus nu was het verhaal dat ik ergens alleen reed met wel een motor achter me, dus ik dacht dat gaat goed, maar ik begon te twijfelen of dat wel het goede model motor was en waar waren dan die andere twee??? Tja, je raad het al, er reed een vreemde achter mij en de rest was pleite. Maar om nu op een bochtige weg mij helemaal om te draaien om over mijn bepakking te kijken ging mij te ver, dus dan duurt het even wat langer voor ik het door heb. Afijn, de mannen stonden netjes te wachten op het punt waar we heen hadden moeten gaan, maar ze hadden nog steeds vertouwen in mij, ook wat. Ik voelde me net een hond, die drie keer zoveel km aflegt dan haar baasje, nu heeft mijn motor al de naam Bulldog, dus dat past wel bij elkaar.

Och, op de camping in Nehren was het ontbijtje zo grappig, we zaten bij een ouder stel aan tafel, een caravan naast ons. Zij regelden de koffie en thee, zo lief, maar voorlopig waren we dus nog niet op pad. De avond daarvoor kregen de mannen een klapkrukje te leen van een caravan daarnaast, ook al zo attent, super die Duitsers. Tja, ik had mijn driepoot krukje mee, handig hoor. Hoe dan ook dit was weer een zeer geslaagd uitje, het weer, de route, het rijden, de clubleden. Het is weer een mooie ervaring rijker die niemand mij afpakt. Ook doe ik elke keer weer ervaring op met het rijden. Toch weer meer lef krijgen enz. Hopelijk hebben jullie weer een beetje de sfeer kunnen proeven alsof je er bij was.

Tot een volgende keer, groetjes,

Monique Tuinstra