Alle berichten van Laura

14 Januari staat er weer 1 van onze jaarlijks terugkomende evenementen op de agenda: De Nieuwjaarsreceptie!

De Receptie vind plaats in het wel vertrouwde Petanque centrum.

Vanaf 19.30 uur zullen de appelflappen en oliebollen klaar liggen, en zijn jullie allen van harte welkom!

Net als afgelopen jaren zullen Diederick & Barbara voor een vrolijke noot zorgen!

Hopelijk zien we jullie de 14e!

De Moezeltocht van dit jaar kon bijna niet beter, alles zat mee: prachtig zomers weer, een mooie route, geen pech, lekkere wijnen en een relaxed ontbijtje met eitje.

Alleen voor Monique zat het helaas niet mee: ze had teveel last van een pijnlijke tennisarm en moest dus noodgedwongen thuis blijven.frr

Gelukkig ging de inwendige wekker van Walter wél af en kort na zeven uur reden we samen over een stille A2 richting Heerlen. De zon klom steeds hoger en scheen mooi op de ochtendnevels die nog boven de weilanden hingen. Dat is wel het mooie als je vroeg op pad gaat.

Op camping “In den Hof” in Heerlen troffen we Hans en Ronald aan die al klaar stonden voor vertrek. Na inschrijving en een bak koffie vertrokken we richting de Moezel.

Eerst een stukje door het mooie Zuid-Limburg, onder andere via Margraten, en vervolgens door Wallonië via Henri Chapelle en Jalhay de Ardennen in, en door Robertville en Bullange naar de Eifel.

Bij een tankstop moest mijn knipperlicht links achter vervangen worden. Ik begon iets te vermoeden toen de anderen steeds rechtdoor reden als ik linksaf sloeg ;-).

In Losheimergraben net voor de Duitse grens sloeg de trek behoorlijk toe en hebben we onder een parasol lekker buiten geluncht.

Via onder andere Stadkyll, Steffeln, Wallersheim, Mürlenbach, Marlberg, Spangdahlem, Klausen, Zeltingen, Kinderbeuern kwamen we uiteindelijk uit in Alf. Na zoveel mooie bochten en fraaie uitzichten vonden we daar een terras met uitzicht op de Moezel en lieten we ons een grote “Eisbecher” prima smaken.

Daarna was het via wat extra bochten nog een uurtje naar de camping in Nehren waar we na 325 km en een wegomleiding om ongeveer zeven uur aankwamen.

Hans vond nog een plek voor 3 tenten en toen die stonden zijn we langs de Moezel naar het wijnfeest in Ediger-Eller gewandeld. Daar troffen we Walter al aan het bier en om in te drinken namen we er zelf ook een.

De keukens bleken helaas al dicht maar gelukkig troffen we een wijntent die nog genoeg broodjes en “Hamburger” over had. Met een wijntje erbij smaakte dat prima. Na nog meer wijntjes in andere tentjes vloog de avond voorbij. Tegen drieën waren we terug en bleek de camping al op één oor te liggen.

Uitslapen lukt alleen met goede oordoppen tegen de vroege vertrekkers. Ons ontbijt hadden we de vorige dag al ingekocht en in het opkomende zonnetje smaakte dat prima. Uiteraard met een eitje, een croissantje, een sapje en koffie.

De terugweg is altijd korter, deze keer 238 km, zodat je op tijd thuis kan zijn. De route terug ging oostelijker dan de heenroute, eerst een stukje richting Koblenz en vervolgens binnendoor richting Aken en Heerlen.

In Schuld vonden we een picknicktafel aan het riviertje de Ahr. Vanaf hier koos Walter de snelste route naar huis en reed de rest van ons naar Heerlen via onder ander Kall, Schleiden en Roetgen.

Op de camping nog een bakje koffie en vandaar was het voor Ronald richting huis in “Den Belgique”. Hans en ik gingen ook België in maar dan naar het mooie plein van Maaseik om daar op een terras van de Belgische keuken te genieten. En niet onbelangrijk: aan het plein zit ook een goede ijstent.

Van daar was het nog een avondritje richting huis.

Al met al een geslaagd en ontspannen weekend! Nog voor veel herhalingen vatbaar wat mij betreft.

Wim Uijlenbroek.

 

 

 

pinknick

 

 

Ja voor het eerst mee met het kampeerweekend tenminste alleen de zaterdag en zondag, zoals jullie al weten twijfelde ik weer, zal ik wel of niet wordt wel erg warm!! 34gr, dat wel maar ben ZO BLIJ dat ik gegaan ben!

Vrijdag in mijn uppie naar de Bron gereden kon mijn Garmin ook eens zijn werking laten zien, dus om 18 vertrokken uit Utrecht hitte viel toen gelukkig mee onderweg nog wel wat extra gedronken om 2015 was ik gearriveerd, had Wim nog een smsje gestuurd dat ik alsnog eraan kwam ja ik weet niet hoe het gaat. Wim en Hans waren zelf aan de kook de andere hadden bij het restaurant gegeten, daar even bij gezeten eigenaar zij van die wijzen je de weg wel. Blijft toch een beetje onwennig zo in de groep te vallen. Maar dit is de sterke kant van deze club, jullie laten iedereen wel gauw het thuisgevoel krijgen. Vlug mijn geleende tentje opzetten is wel een heel kleintje, maar zal droog en warm blijven. Had mijn eigen fles wijn mee. Ja, bij de tent hoort een wijntje gelukkig was deze nog koel. Dus het genot van het wijntje lekker geklets met Henk, Erik, Ellen, Hans, Bertus, Marian, Adri, Yachinta, Wim en Hans.

Volgende ochtend even wennen voor mij van hoe is het allemaal geregeld? Ontbijtje gegeten. Wim ja Wim begreep ik die was ziek, vertrok om 815 voor een rit met Adri en Yachinta. Voor mij allemaal nieuw, had zo van en ik heb geen route nog op de Garmin staan. Wist dat Peter D. zou komen met Peter zou ik ook meerijden die kwam om 930 samen met Sikko en Peter M, Ronald Maus om 10 uur dit groepje en Hans en ik gingen rijden, Ja heel spannend voor mij zeker met de ervaren mannen om me heen, in Aken al erg warm had zoiets van ojee nu al.
Voor mij natuurlijk erg onwennig in de heuvels van de Eifel maar had zoiets niet te veel nadenken en ja iedereen rijdt beter gras is altijd groener de ander voor mij .en vooral genieten en dat heb ik gedaan , even overlegd omdat ik natuurlijk achterbleef Peter D, wilde anders met mij alleen verder ERG LIEF van hem, dat de rest door kon rijden maar we bleven bij elkaar Super bedankt heren kreeg ook de nodige adviezen dus erg leerzaam, verder over de mooie bochtige wegen.

Bij haakse bochten gaf Peter richting aan handig voor mij zo heb ik heerlijk rijles gehad en ja had soms van o weer een bocht maar doordat ik niet op degene achter me hoefde te letten kon ik me concentreren op mijn rijden en ja ook een beetje op de mooie omgeving kan me de plaatsnamen straat niet meer zo herinneren kan op de Garmin terug kijken rondje Eifel, maar om al de plaatsten te noemen is ook wat hebben bij een Duitse Griek gegeten door de temp. leek het wel echt Griekenland!

De route werd wel ingekort. Maar ging voor mij naar mijn gevoel wel wat beter ,na de lunch Hans reed inmiddels voor, na zoveel bochten hihi ja is dus een top dag voor mij kreeg ik het gevoel. nog even een drinkpauze met mooi uitzicht over de Rursee?? Met heerlijke bochten richting Aken en toen naar de Bron. was echt Super kan het niet genoeg zeggen.

We gingen BBQ Peter(s)en Sicco gingen naar huis Ronald bleef mee-eten. De dag afscheid genomen met mooi onweer paste helemaal bij de dag, mooi, gezellig leerzaam en bovenal genieten.

Zondag tent op geruimd, de trekkers waren al eerder vertrokken ja tent moet drogen. samen met Wim en Hans binnendoor terug gereden kon dus nog gezellig blijven oefenen en lekker rijden hoor, al is het over de Belgische kasseien toch weer oppassen deze route was ook weer erg mooi Kempen en dergelijk, als was het soms bijna een fietspad J ja geluncht ook! in ook zo Belgische omgeving en bij Peer de grens over en nog wat gedronken en onze restant op een picknick bankje genuttigd

Bij Boxtel de snelweg opgegaan richting huis. Om +/- 19.00 uur thuis.

Zat dus voldaan om 20.00 uur op de bank na te genieten van een heel mooi en fijn weekend en nu met het echte motorrij gevoel.

Mensen jullie bedankt voor het heerlijke weekend wat ik heb gehad.

Smaakt naar meer voor mij dus volgend jaar er weer bij!!

Lidwin

 

 

 

Wat ik begreep van het programma en de uitleg van het Rode Kruis Nieuwegein/EHBO wordt het een leerzame avond. Gewoon komen dus want je weet nooit wanneer je het nog eens in de praktijk moet brengen.

Het onderwerp is “wat te doen en wat niet te doen” bij een motorongeval. Ook de eerste beginselen van reanimatie worden behandeld. Zie het programma hier onder en let op het is niet in het Pétanquecentrum.

Locatie: Rode Kruis gebouw, Constructieweg 6, 3433NN, Nieuwegein

De groep van 30-35 wordt gesplitst in 2 groepen.

We starten om 19.30 uur in de benedenzaal met Eerste Hulp bij Motorongevallen en in de bovenzaal Incidentenmanagement bij Motorongevallen, deze sessies duren tot ongeveer 20.45 uur.

Daarna pauze, koffie/thee, en ruilen van lokaal, aanvang 2e deel 21.15 uur.

Het 2e deel duurt tot ongeveer 22,30 uur.

Na afloop gelegenheid tot het gebruiken van een drankje , fris, wijn of bier.

 

“OOh, Help”, was het eerste dat ik dacht toen ik wakker schrok. Vanaf het nachtkastje lachten een 6, een 3 en een 0 mij hartelijk uit. Vooral de 3 had veel plezier, dat had immers ook een 0 moeten zijn. Ik had een uur gepland om mijn spulletjes te pakken, te ontbijten, te tanken en dan op mijn gemak naar de P+R Nieuwegein –Zuid te rijden, waar ik om 7:00 uur met Wim Uijlenbroek had afgesproken. Door een super efficiënte uitvoering van de planning, en door met hoogst illegale snelheden over de stille provinciale wegen te rijden, stond ik uiteindelijk om 7:05 uur hijgend op een verder verlaten parkeerplaats bij Nieuwegein –Zuid. Langzaam drong het tot mij door: Ik had immers met Wim afgesproken, dus daar kwam nog wel een Utregs kwartiertje bij.

Een kleine tien minuten later snorden wij zuidwaarts over de A2.

Onder ons zwart asfalt, erboven een helder blauwe lucht, en aan de linkerkant kleurde de opkomende zon de horizon prachtig in alle denkbare tinten oranje. De weersverwachting voorspelde in de middag zo’n 25 graden maar ik was blij dat ik toch nog een trui aangetrokken had. Na twintig minuten reden we langs Den Bosch en na een uur reden we de provincie Limburg binnen. De zon had inmiddels aan kracht gewonnen en toen we om 8:45 Heerlen binnenreden was de temperatuur zeer aangenaam. De trui kon weer uit! Op de camping hadden we Hans van den Berg en Ronald Maus snel gevonden. Hans was zelfs al klaar met inpakken. Na de inschrijving en een bak koffie gingen we om 9:30 uur van start.

Het weer was fantastisch, de Limburgse heuvels ook en al snel reden we door Wallonië. Na een uur of twee weer een kop koffie (Helaas zonder gebak, dus nam Wim ijs), en na nog een uur rijden moest er pas op de Belgisch- Duitse grens wat eten in. Genietend van de Gurbürgerliche Küche becommentarieerden wij zwijgend een andere groep Nederlanders die een soort parodie op “Wild Hogs” opvoerden.

Voort ging het weer, zuidwaarts door het heerlijke Duitse landschap met haar vele bochten en vergezichten. In Salmtal werd rond 17:00 uur het ontbijt voor de volgende ochtend ingeslagen en om het heerlijke weer te vieren bedachten we dat een lekkere coupe ijs wel gepast was. Het duurde helaas toch nog een uur voor we een uitspanning vonden die onze goedkeuring vooraf, maar ook achteraf kon krijgen. Het was nu nog maar een uurtje naar de camping. Daar aangekomen bleek de nog beschikbare ruimte beperkt. Hans, Ronald en Wim gingen een plekje zoeken, en ik mijn hotel, 6km verderop. We spraken af in het tussenliggende dorp, Ediger-Eller te gaan eten. Toen ik er langs reed zag ik meerdere restaurants met leuke terrasjes, dus eten en drinken zouden geen probleem worden.

Een uur later zat ik in Ediger op een terras op m’n eerste halve liter en mijn reisgenoten te wachten. Beiden arriveerden gelukkig al snel en in blakende vorm, maar bij dit restaurant kon geen eten meer worden gekocht. Toen de glazen geleegd waren gingen we op zoek naar een restaurant waar de keuken en kok nog wel in vol bedrijf waren. Maar inmiddels was het 21:00 uur geweest, en ja, dan ben je in Ediger-Eller te laat: Feierabend, alle koks waren al naar huis! Gelukkig tipte de aardige dame van de pizzeria ons over het Weinfest, ‘da gibt’s immer etwas zum essen’.

Inderdaad, even later vonden we een Weinhaus met terras en, belangrijker, een grill. De eigenaar was zeer verheugd ons te zien, zo kon hij toch nog een paar reeds afgeschreven steaks slijten. Even opwarmen en met een fles Blauburgunder kon ook ons Weinfest beginnen. We kregen er grote glazen bij, zodat de fles eenvoudig in vier verdeeld en uitgeschonken kon worden. Na enige discussie over de verschillen tussen Franse en Duitse rode wijn werd een fles droge witte (0.6g/Rz) uitgezocht. Aan het einde van deze fles kwamen we unaniem tot de conclusie dat één steakburger de man te weinig was, en dat daar ook wel een fles wat zoetere wijn bij zou smaken. Toen de glazen weer geleegd waren, was het beduidend rustiger in de straat geworden, en had de eigenaar inmiddels zijn bar gesloten. Een paar straten verderop vonden we een soort Biergarten, waar we onze proeftocht voort konden zetten. De aardige serveerster bracht ons een fles wijn en een paar kaarsjes, en vertelde dat ze gingen sluiten , maar dat wij gerust mochten blijven zitten. En inderdaad, geen vijf minuten later waren alle lampen binnen en buiten uit en zaten we tot onze stomme verbazing alleen op het verder lege terras. Toen ook deze fles leeg was, was de zondag inmiddels al begonnen en besloten we naar bed te wandelen.

De volgende ochtend kreeg ik om 9:30 uur al een triomfantelijk SMS-je: Wij zitten aan het ontbijt! Een uurtje later was ik op de camping en na even zoeken vond ik het trio kampeerders. Die waren in het tussenliggende uur verder niet veel opgeschoten. Het inpakken duurde beduidend langer dan de vorige ochtend, maar om 11:30 uur waren we weer ‘en route’.

De route voerde door dezelfde streek als in de VRO cursus die Laura Schwarze in mei had georganiseerd, en voerde langs veel bekende punten: Het forellenrestaurant, het hotel, de Griek. Het werd mij ook weer duidelijk dat ik toen voor de juiste groep gekozen had. Na ruim twee uur reizen stopten we bij een kleine parkeerplaats om met de restanten van het ontbijt te lunchen. Hier nam ik afscheid van mijn reisgenoten en nam de snelweg terug naar huis.

In het vorige clubblad stond een wat weemoedige opmerking dat MCN in het verleden één van de grotere deelnemers was. Toch wel wat vreemd dat zo weinig mensen meegaan, want september is toch wel een fijne tijd om een paar dagen door Duitsland en België te crossen.

Walter Schalkwijk

Het gaat flink regenen met soms zware buien en windvlagen waarna het ’s middags wat opklaart. Geen weersvooruitzicht om met vertrouwen een motorrit te beginnen dus.

Maar we hadden voor onszelf gezegd: als het nog niet al te hard regent bij de start, gaan we gewoon. En omdat het uitsluitend een beetje spetterden, stonden wij mooi op tijd bij McDonalds waar maar liefst 2 andere bikkels het weer trotseerde. Uiteraard onze rit organisator, voorrijder en activiteiten meester Peter Marbus maar ook (niet onbelangrijk op een motorrit) onze penningmeester Jan. Met Ruth en mij erbij dus een opkomst van 4 personen. Wat een bikkels he…

Omdat de eerste grote donkere wolk zich reeds aandiende, heeft de voorrijder bepaald dat er eerst koffie gedronken moest worden. Tsja wat kun je daar tegenin brengen niet waar? En jawel: koffie op; regen voorbij! Top beslissing Peter!

Wij op pad naar Hilversum waar men gekke gewoontes heeft. Men parkeert gloednieuwe Audi’s overdwars in de greppel naast de snelweg met een afzetting van één baan als gevolg. Vreemde jongens die Hilversummers……

Vervolgens rijden we door naar Baarn waar we voor het spoor moeten wachten tot de trein voorbij is waardoor we op tijd zagen dat een vorige stortbui de straat aan de andere zijde van het spoor blank had gezet. Nou geen probleem toch voor bikkels! Peter voorop en er door heen gevolgd door het bankstel van Ruth en mij. Het bleek toch wel een heel diepe plas te zijn van pak weg 30 cm…… Het gevolg was dat Peter zo diep ging dat al zijn veiligheidslampjes begonnen te flikkeren. Ik zat er zelf vrij kort achter en met dezelfde snelheid wat tot gevolg had dat er een water waaier ontstond van 3 meter breed en 1,5 meter hoog.

Er stond toevallig een man met foto toestel naast die meteen een kiekje nam. Voorpaginanieuws???? Mensen; ik kan je vertellen dat regenwater vanaf de straat smerig smaakt. Zeiknat van boven maar droog aan de voeten weer boven gekomen. Het water, met het zand dat het meevoerde druppelde langzaam maar zeker richting mijn kruis…… Jan had voldoende gezien en schakelde op tijd terug naar zijn eerste versnelling en kroop er op kruipsnelheid doorheen zonder verdere gevolgen. Spectaculair maar wel de lessen geleerd dat 30 cm toch wel diep is om op snelheid doorheen te scheuren…

Verder langs Spakenburg, Nijkerk en langs het Nuldernauw, Wolderwijd, Veluwenmeer en….. nou ja langs het water wat Gelderland van Flevoland scheidt dus. Prachtig tussen de hoge korenvelden door op een weggetje van 2 meter breed. Ook langs de dijk waar de schapen los liepen of losgebroken waren en ons brutaal voor de wielen liepen. Foei. Het zou verboden moeten worden als er BMW’s en Goldwing’s langsrijden. Toch?

De reis ging zonder noemenswaardige regen door via het mooie dorpje Elburg waar we de eerste collega motor bikkels troffen. Verder geen motor op de weg….. Gek he? Onderweg zelfs zo’n grote buizerd zien opstijgen. Prachtige vogel zeg! Van Elburg doorgestoken naar Heerde waar er zowaar een restaurant houder was die anders dacht over zondagsrust dan de anderen en dus werden we genoodzaakt daar maar even wat te eten. Al met al werd het wel al laat en dus besloten we de route in te korten en gedeeltelijk de snelweg terug te nemen. Tsja; en dan wordt je gestraft door een forse plensbui natuurlijk. We hadden allemaal de regenkleding al lang uitgedaan wegens het dreigende maar toch mooie weer. Nou ja we gaan toch naar huis dus gewoon: gas er op en de kuip het meeste op laten vangen. Prima gelukt en op tijd thuis om de Goldwing nog even af te wassen en drogen voor hij weer afgedekt werd tot het volgende avontuur.

Penningmeester: Bedankt voor de koffie-plus en Peter bedankt dat je ons zo mooi tussen de buien door hebt geloodst. Top dag voor top motorrijders!

De thuisblijvers hebben echt wat gemist.
Ruth, Sjaak, Jan en Peter

Dit keer gaan we een rondje om Amsterdam. Eerst via Abcoude naar Diemen, dan langs het Markermeer naar Purmerend en vandaar naar Krommenie, Beverwijk richting Schiphol en dan via Aalsmeer en Wilnes terug naar huis om je voor te bereiden voor het etentje in Petanque. De rit is ongeveer 180 km, mochten we toch in tijd wat uitlopen dan is er altijd de mogelijkheid om via de A2 snel terug te gaan.We vertrekken om 10.30 vanuit Petanque.

Het etentje is in het welbekende Pétanquegebouw onder de leiding van Jan en Lucy. I.v.m. de inkoop is opgeven ook betalen. De kosten zijn € 20,- excl. drankjes, die kun je op de avond zelf betalen aan onze penningmeester Jan Bontekoe.

Om 18.30 uur staat het eten voor ons klaar.

Zondag 7 Augustus staat de jaarlijkse Picknick rit weer op het programma!

We verzamelen vanaf half 10 bij de Petanque vereniging, tussen 10 en half 11 zullen we vertrekken. Als je zelf zorgt voor de lunch onderweg, zorgen wij voor de rest! (Een mooie route, een leuke picknickplaats en een extraatje voor bij de lunch)

Hopelijk zien we jullie zondag!