Category Archives: verslagen

We zijn rond 9.40 u vertrokken in drie groepen. 1: Wim (als enige de route op TomTom), Marc, Sikko, Epco, Jan en Mirjam. 2: Henny, Peter M., Peter D. en Willem. 3: Susan, Peter v.d. V., Lidwin en Monique. We waren met 14 personen, waarvan 1 duo. We hadden een stuk heen en terug via de snelweg.

Het miezerde tot iets hardere miezer. Later werd het mooi weer en best wel warm. Ergens in een centrum was de straat afgezet. Wij gewoon via het trottoir en later bleek dat Peter v.d. V. vast zat tussen 2 bakjes. Tja dat werd even in de achteruit, dus met de beentjes.

De 1e pauze daar was de groep van Peter en Peter al. Wel leuk dat wij elkaar daar nog weer treffen. Zij gingen ook weer eerder weg, maar wij reden eerder weg, omdat zij nog wat sleutelwerk hadden aan de spiegel van de motorfiets van Peter D. Die was eraf gevallen.

We hadden onze 2e pauze in Baarle Nassau, daar was het erg druk in dat restaurant. Waar ik wilde zitten stond een papieren tas op de grond naast de stoel tegen de muur aan met een metalen kruis erin. Ik heb dat doorgegeven aan het personeel en die zei dat dat van de dominee was. Lijkt mij een beetje raar als een dominee met een kruis van zo´n 30 cm. gaat rond lopen, het leek mij eerder een souvenir. Ze waren niet zo vriendelijk en daar hadden meer gasten last van. Nu met die Corona regels is dat extra belastend voor het personeel en dan die drukte. Poeh ga er maar aan staan. Die 1,5 meter moet je wel proberen aan te houden. Er was zelfs een route met pijlen aangebracht op de vloer, dat was door de drukte niet altijd goed te zien. Toen wij een restaurant opzochten kwam de groep van Wim tegen. En ja hoor toen wij een plekje hadden kwamen zij ook naar dit restaurant. Een tafel naast ons was al gereserveerd. Dus zij zaten ergens binnen en waren eerder aan de beurt ):. We hebben echt heerlijk gegeten daar.

We waren de groep van Wim 2x tegen gekomen als tegenligger. Welke route reden zij met de TomTom? Hij kon het aan niemand vragen, want precies in zijn groep was hij de enige met route, dus rijden ze altijd goed.

Wij hebben drie pauzes gehad. Bij de 3e waren we gewoon met ons groepje, een lekker rustige stop. Ergens in het buitengebied moesten we een weg in die alleen voor bezorgen was en later kwamen we een fietspaaltje tegen. Daar passen solo motoren wel door, maar de bedoeling is dat natuurlijk niet. We kregen voorrang, omdat we van rechts kwamen van zo’n 5 oldtimers (prachtig). Ergens moesten we naar links, dat was een zandweg, daar hebben we even omgereden. En ergens anders stond doodlopend. Vaak valt dat voor motorfietsen wel mee, nou dat werd een fietspad van 2x smalle betonplaten. Dat was in ieder geval verhard. Het lijkt mij dat deze route een paar foutjes heeft en misschien op de pc uitgezet is? Wel een mooie route, dat was genieten.

Ergens van rechts kwamen een hele rij tractoren die rechtsaf gingen. Wij wilden daar linksaf, dus dat ging lang elkaar heen, we hoefden niet te wachten gelukkig. Dit was niet een leuke oldtimer rit, maar zo’n protestactie met heeeeeeel veel tractoren. De boeren hebben het zwaar en pikken het niet meer. Het hele land is al een tijdje in rep en roer hierover. Een beetje tegen het eind van de route, zo’n 20 km. voor de snelweg hadden we een stop en daar heeft de topkoffer van Lidwin open gestaan en ze was enkele dingen verloren tijdens het rijden. Haar GPS hoesje, een routekaart en het snoertje, dat is toch aardig wat geld. Ze werd geattendeerd door een automobilist. Peter en ik stonden al te wachten, net voor de snelweg, waar die meiden bleven. Lidwin en ik zijn langzaam terug gereden en ook weer langzaam naar de splitsing, waar Peter en Susan wel naar huis zijn gegaan. Een dode zwarte vogel of een stuk zwart rubber en ander zwerfvuil, dat allemaal zie je aan voor mogelijk die GPS hoes, maar helaas. Het waaide best hard (voorspelling was 4-5), wellicht is het weg gewaaid, of overreden en weg geslingerd/gestuiterd het hoge gras in, of in een plas gevallen wat nu niet te zien is, jammer, we hebben het geprobeerd.

Wij zijn nog terug gereden naar de Mac en hebben daar wat genuttigd. Ik was af getankt rond 20.00 uur thuis. Ik heb weer een hele goede dag gehad. Ik merk dat meerdere leden het gezellig vinden om weer wat samen te kunnen doen.

Tot een volgende keer, groetjes, van Monique Tuinstra

-We in 3 groepen reden? 1: Peter v.d.V, Erik M, Lidwin, Sipco, Jan en Mirjam. 2: Henk, Martin en zoon, Jan B, Henny en Monique. 3: Derek, Walter, nieuw lid (Peter Geurtsen, ja weer een Peter!), Rinus en Susan.

-Het weer lekker weer was? En veel koeien en ooievaars in de wei, dat viel me op!

-De plaatselijke horeca gematst is met 17 man op de koffie in de corona tijd?! Op een doordeweekse avond.

-We gelukkig weer meer in groepsverband kunnen rijden?

-Er bij Vianen een stuk weg afgezet was vlakbij de snelweg zowel op de heenweg als de terugweg? Wij zijn langs de afzetting gereden.

-De route zo was gemaakt dat we naar een restaurant werden gedirigeerd? Daar kwamen we de drie groepen allemaal weer tegen, erg gezellig. Wel wat lastig met die 1,5 m. Dus de stoelen werden allemaal wijd uit neergezet.

-Toen wij daar weer weg reden we vergeten waren de stoelen weer terug te zetten? Dat zag ik nu de eigenaar doen, dat hadden wij eigenlijk moeten doen. Het was een leuk adresje, aardige bediening en de echte warme chocomelk!

-We na de stop een tractor zagen rijden met een open aanhanger met koeien erin?

-We aan het eind van de route op de dijk naar bij Vianen een doodlopend bord passeerde? We kwamen op een fietspad uit.

-Dat het weer een mooie rit was? Dat wordt gewoon saai !!!!!

-We hele de rit bewolking hadden? Dat is het prettigst op een avondrit, anders heb je de laagstaande zon. We hadden later wel een nat wegdek, maar geen regen.

-Het nog steeds t/m eind van de rit licht is? Dat wordt met de avondritten wel anders.

Ja de openingsrit  was weer goed geregeld.

Mooie rit uitgezet! van alles wat dat bevalt me wel, lekker weer ondanks de kleine stortbui, daarna was het voor mij dan een betere temperatuur, al zijn daar de meningen over verdeeld denk ik 😉

Heerlijk gereden. Is toch een groot verschil hoor, als je een rit alleen rijdt, zegt een remi, of in club verband. Was gewoon weer gezellig.

Praatje hier en daar op gepaste afstand dat deden we toch wel goed. Al blijft het wel een beetje onwennig, lijkt of je gewoon bang bent voor mensen😉

Alleen de rij in het restaurant liet te wensen over. Maar ja. Niet alles kan perfect gaan.

Al met al  lekker gereden, gegeten en gezellig gehad. Wat wil een mens nog meer?

Ja als het de hele dag regent is het niet veel aan op de motor.
Toch zijn er nog 4 motoren op pad gegaan. Met daarbij één duo.
Ruth-Mary bij Sjaak achterop de Honda Goldwing. Een heel bijzondere rit want het was de laatste rit voor Ruth-Mary omdat zij 26 november definitief verhuist naar Bonaire. Sjaak zal natuurlijk snel volgen want hij kan haar niet missen!!!!!
Ruth-Mary veel plezier in het jouw bekende Bonaire. Weer terug bij je dochter en andere familie.

Daarnaast trotseerden ook de diehards Monique, Wim en Henny het weer!!

Gr. Peter van der Voorn

Kampeer weekend Valkenburg (22-8-2019 t/m 25-8-2019)

Mijn eerste kampeerweekend met de MCN. Omdat ik nog niet zolang motor rijd was het voor mij best wel een uitdaging. Een aantal dagen voor vertrek maar eens gekeken of ik al mijn spullen op de motor kon vastzetten.

Vertrek vanaf Mc Donald naar Den Bosch via de snelweg en daarna binnen door naar de camping. Het was een mooie tocht. Bij aankomst op de camping eerst maar het tentje opzetten. Daarna zijn we met een aantal gaan eten in het restaurant van de camping. Bij terugkomst op de plek rond de caravan van Ellen en Hans wat gedronken en nagepraat. Voor mij toch wel een vermoeiende dag met de nodige aantal kilometers. Ook het zitvlak had er last van. Dus dan maar het tentje in om te slapen.

De volgende dag (vrijdag) stond er een mooie rit uitgezet door Duitsland. Er werden groepjes gemaakt. Wim, Hans de K. (met een camping gast als duo passagier achterop) en ik. Hans reed voorop met z’n Gold Wing en ik daarachter. In het eerste stuk hadden we een aantal wegopbrekingen waardoor je de route volgens de navigatie niet kon volgen. We kwamen ook een ander groep tegen die hetzelfde probleem had. Dus maar een andere weg inslaan en kijken of de TT de route weer oppakt. Eenmaal weer op de route ging het richting de bergen. Voor mij was het een soort vuurdoop met al die haarspeldbochten. Soms was ik Hans uit het zicht verloren maar gelukkig had ik de TT nog. Tijdens de rit hebben we een koffie- en lunchstop gemaakt, konden we even de benen strekken. Het was zeer mooi weer met hoge temperaturen. We hebben die dag aardig wat kilometers gemaakt met vele mooie bochten. ‘s Avonds hadden we bij de tent een BBQ. Hans en Ellen hadden een BBQ bij zich.  De vader en moeder van Adri waren vrijdagmiddag met de camper aangekomen en zij hadden ook een BBQ bij zich, dus genoeg voor al het vlees voor de grote groep.

De volgende dag (zaterdag) weer een een mooie route maar nu door België. Helaas pech voor Rinus. Zijn motor wilde niet meer starten. Bleek dat het startrelais defect was. Nu reed ik samen met Sjaak en Ruth, Hans, Monique en Wim. In België zijn de wegen niet allemaal even vlak en zonder kuilen. Dus heel wat gehobbel op de motor. Tijdens een koffiestop nog wat nuttige aanwijzingen gekregen voor het rijden in de bochten. Ook die dag was het weer erg warm. Maar weer een hele mooie rit.

‘s Avonds gingen we met een aantal tapas eten in Valkenburg. In het restaurant was er al een tafel voor ons gereserveerd. Het was een viergangen menu maar de vierde gang ging er bij niemand meer in. Daarna teruglopen naar de camping. Op de camping nog gezellig wat met elkaar wat gedronken en gebabbeld en daarna gaan slapen.

Zondagochtend hadden we een gezamenlijk ontbijt. Er was volop te eten met heerlijke broodjes en croissants. De zon scheen al behoorlijk en de temperatuur liep alweer snel op. In de hitte de tent opruimen en de spullen weer op de motor vastbinden. Niet iedereen ging de route naar huis rijden. Sjaak en Ruth, Monique en ik zijn met elkaar de route gaan rijden. Ook nu hadden we enkele navigatie problemen. Maar uiteindelijk de route weer gevonden. Onderweg nog een koffie stop met een heerlijk ijsje. Na weer vele kilometers door het vlakke Nederlandse landschap een drinkpauze genomen. In eten hadden we niet veel trek omdat het ochtend ontbijt behoorlijk was. Dus dan  verder richting Nieuwegein. Bij een benzinepomp even gestopt. Nog wat te drinken genomen en alvast afscheid van elkaar genomen omdat Monique naar Wijk bij Duurstede gaat. In Nieuwegein Sjaak en Ruth gedag gezegd en nog even de tank vullen en dan naar huis.

Van dit kampeerweekend heb ik erg genoten. Vele kilometers (totaal 1030 km) gemaakt en heel veel ervaring opgedaan. Zeker het rijden in de bergen met de haarspeldbochten. Ook leer je de mensen met zo’n weekend beter kennen. Al met al een zeer geslaagd weekend geweest.

Henk Agterberg

Avondrit 15-8-2019

Ik heb donderdag de avond rit gedaan.

Waren maar met z’n 4tjes. Suzanne heeft voorgereden. Hans v.d. M., Peter v.d. V. en ik dus. Edward was er ook maar die kwam in de bui aan  en heeft  bij McDonalds al afgehaakt  had geen zin in de regen te rijden had zijn motor net schoon zei hij.

We hebben verder geen regen gehad. Dat was het mooiste.

Was een mooie en leuke rit, bij Buren een bakkie gedaan,  veel mooie luchten gezien met de zon achter mooie wolken. Als ik alleen was geweest had ik foto’s gemaakt. Leuke wegen, mooie oude huizen, heel veel ooievaars en lama die achter schapen zat of was deze geschrokken door ons dat kan ook. En laatste stukje veel katten gezien op de weg zou dat iets betekenen?

Maar was een mooie rit dus.

Lidwin

Een nieuw fenomeen op de MCN tourkalender: Het hotelweekeinde / lange weekendrit/ korte vakantierit. Een driedaagse tour naar en rond Eschershoven, een gehucht in Neder-Saksen , zo’n 400 kilometer van Nieuwegein.

Peter van der Voorn had daar een hotel gevonden en Adri van der Werf een paar routes met fraaie omwegen uitgezet.

Bert Goudriaan, Sikko Moltmaker en Peter Marbus hadden eigen, kortere routes uitgezet. De jongere garde, Walter Schalkwijk, Rinus de Jager en Sjaak Bontje (met Ruth achterop) had er wel genoeg energie en zitvlees voor.

Rinus stond mij bij de Mac al op te wachten en even later kwam ook de grijze GoldWing aan brommen. Bij een bakkie koffie kwamen al snel wat sterke verhalen los, maar voordat het te gezellig werd, was de koffie op en om 9:30 uur vertrokken we oostwaarts. Na precies een uur en 100 kilometer reden we de grens over en draaide Rinus het gas wat verder open. We hadden immers ruim 500 kilometer voor de boeg, dus een beetje doorrijden was wel nodig.

Na ruim een uur Autobahn stopten we bij een deprimerend kale Raststätte voor een sanitaire stop. Het eten zag er evenmin aantrekkelijk uit, dus reden we voor de lunch nog maar even verder. Een half uurtje later draaiden we de snelweg af en kregen al direct de eerste haarspeldbochten voor de kiezen. Na een snelle lunch bij een tankstation reden we verder door het mooi glooiende Duitse landschap. Anderhalf uur later, nadat we Winterberg hadden gepasseerd, was het tijd voor een welverdiende ijspauze, en parkeerden we de motoren met gevaar voor eigen leven op de brede stoep van Gasthof Lumme.

De ski liften stonden stil in de zomer, maar ook zonder sneeuw is er voor toeristen genoeg te doen in deze regio. De gemiddelde snelheid was in de middag uiteraard fors gedaald, en we moesten nog flink doorrijden wilden we op tijd binnen komen.

Rinus was de hele dag voorrijder geweest, en dat was wat Sjaak en mij betreft prima, maar aan het einde van de rit ging zijn Zumo een eigen leven leiden onafhankelijk van de TomToms van Sjaak en mij. Bij een stoplicht keek Sjaak me verwilderd aan: ‘Kun jij hem nog volgen?’ ‘Nee, net zo min als jij.’

Het laatste stuk reden we langs de Wezer, die de grens vormt tussen Noord –Rijn Westfalen en Neder Saksen. Het was inmiddels al zes uur geweest en toen de TomToms beduidend sneller in het hotel bleken te zijn dan de Zumo was het pleit beslecht, en leidde Sjaak ons snel en efficient naar het hotel.

Bert, Peter en Sikko, die al eerder waren gearriveerd, hadden bijna alle spare ribs opgegeten, maar boden ons genereus de restjes aan. Gelukkig had de bediening ons in de gaten en al snel stonden er goed gevulde glazen en schalen voor ons. De temperatuur was aangenaam genoeg om nog lang op het terras te blijven zitten.

Voor zaterdag stond er een rondrit van zo’n 230 kilometer op het programma, en we hadden er zin in. De weersvoorspelling was helaas minder positief: alle apps voorspelden behoorlijk slecht weer aan het einde van de middag. Na enig overleg besloten we het uiterste punt van de route af te snijden zodat we nog droog thuis zouden komen. Overigens bleek droog een relatief begrip: het was ‘s ochtends al erg benauwd en de temperatuur liep al snel op naar 30 graden, dus zweten was gegarandeerd.

Even voor 9.00 uur vertrokken we voor een zonovergoten tocht door de Harz. Het landschap lijkt veel op de Eiffel rond Bleialf, maar net iets platter en minder ruw. Het was even lastig om koffie te vinden, maar bij een hotelletje tegenover een pittoresk watervalletje konden we Kaffee mit Kuchen krijgen.  FOTO 3

Hotel Königreich Romkerhall beweerde het kleinste koninkrijk ter wereld te zijn, en de aankleding binnen voerde ons een paar honderd jaar terug in de tijd.

De volgende etappe voerde ons langs en door (via een brug)  de Okerstausee, een stuwmeer met veel watersportactiviteiten. Het weggetje eromheen telde meer bochten dan de rest van de route. Vroeger was er veel mijn bouw in de Harz, en om het uur zagen we een bordje van een museum. Wat verder opviel waren de dode bomen. Honderden meters lange stroken met tienduizenden bomen, hele hellingen , die allen door de boomschorskever waren aangetast.

De lunch bleek nog wat lastiger dan de koffie. Na een paar mislukte pogingen namen we maar een ijsje bij een pompstation. Pas bij het wegrijden zagen we dat de buurman, Don’s Rock ’n roll Diner, een groot zonovergoten terras had. Maar goed, we wilden ook graag voor de regen terug zijn. En daarnaast hadden we nog een reden om wat vroeger thuis te zijn: Een dorp verderop bleek de grootste GoldWing specialist van Duitsland te zitten. En Sjaak heeft die van hem te koop staan.

Op een klein industrieterrein zat een Biker-Inn, met er omheen een KTM dealer, een grote hal met meer dan 100 occasions, en een derde hal vol GoldWings, van alle jaren en in alle kleuren van de regenboog en ook nog wat andere. Een paar met zijspan, een stuk of 10 trikes, zeker 6 splinternieuwe vers uit de fabriek, totaal zeker 50 stuks, met daarnaast nog tientallen Harleys. Er stonden meer bankstellen dan bij Seats & Sofa’s! Sjaak keek verlekkerd naar de verkoopprijzen, die hoger lagen dan in Nederland, en zocht snel de inkoper op. Die reageerde niet erg enthousiast, en Ruth haalde opgelucht adem: Ze hoefde tenminste niet terug naar huis te lopen.

De kortste weg naar het hotel ging over een gravel pad, en een paar minuten later waren we weer thuis. In het hotel werden twee bruiloften gevierd, één nieuw een jubileum. De regen bleef gelukkig nog even uit, en op het terras vermaakten we ons met het uiterlijk van de bruilofsgasten, waarbij Ruth en Sikko zich met name op de boven-en onderkleding van de dames focusten. Toen het wat later ging regenen zaten we goed onder de grote parasols, maar rond etenstijd werden we vriendelijk naar binnen gemaand. Het eten was wederom zeer smakelijk (ree), al was de broccolisoep wat zout, en daarna konden we nog een uurtje onder een afdakje een afzakkertje nemen.

Zondag zat het er al weer op. Na het ontbijt reden we weer naar het westen. Vandaag zouden eerst nog dik 200 kilometer binnendoor rijden, en daarna nog 200 kilometer snelweg. Het was gelukkig wat minder warm als gisteren. Bij een bakker konden we om 10:50 uur nog net een kop koffie krijgen, en een half uur voor we de snelweg op zouden draaien stopten we bij Hotel Waldschlösschen om snel wat te eten. Binnen zaten een stuk of 6 oude besjes, en na wat nieuwsgierige blikken mochten we blijven. Een snelle maaltijd bleek uit drie gangen te bestaan: Vooraf broccolisoep (nog zouter dan die van gisteravond), een schnitzel met verse cantharellen, en nog een toetje. Dus pas na anderhalf uur konden we verder.

Een kwartiertje later draaiden we een soort van hobbelpad op dat ze in Duitsland snelweg noemen. Gelukkig werd het wegdek verderop beter, en met hoge snelheid reden we terug naar Nederland.

Al met al een zeer geslaagd weekeinde, met een hartelijke dank aan Peter van der Voorn en Adri van der Werf voor de organisatie ervan!

Verslag Bleialf 30-5 t/m 2-6-2019:

Het vertrek is bij de Blokhoeve bij de Mac. Om 9.10u zijn Rinus, Susan, Lidwin en ik op pad gegaan. Allemaal de route op gps, route binnendoor, 322km. We hadden een groot deel v.d. ochtend veel miezer gehad en aan het eind van de rit nog eens. Het was mooi reisweer, geen zon, dus niet verblind worden. Rinus, Susan en ik hebben voor gereden.  Prompt ging bij mij vrijwel meteen de gps op zwart, Rinus nam het meteen over en toen hij het weer deed ging ik weer voorop, mooie samenwerking zo, dank je wel Rinus. Bij Vianen zagen we al meerdere stoombootjes bij een bruggetje, daarna bij Everdingen druk met wandelaars, drukte, verkeersregelaars, maar gelukkig geen afgezette wegen. Dat bleken de lekkodagen te zijn. Zo kwamen we nog wel enkele keren drukte tegen, maar wederom geen afgezette wegen.  Zo zag ik in de miezer een ooievaar in de wei in NL en een ree in DE in het veld. Rinus en daarna Susan hadden weer voor gereden. Het was een mooie route, fijn gereden, om 17.45uur waren we bij het kamp. Bij meerdere grasvelden en fruitboomgaarden waren ze aan het sproeien tijdens de miezer. Dat vind ik een vreemde situatie, beetje dubbel zou ik zeggen, maar het is ook wel een erg lange droge periode geweest. We hebben met z’n 26e gegeten bij Altes Backhause. Ha dat is ook toevallig, het is tevens de 26ex dat we daar waren. Op het kamp waren de lantaarnpalen uit, alle dagen bleek achteraf, ook al hadden ze er naar gekeken de 2e dag. Een lampje bij je hebben is geen overbodige luxe.

31-5 zijn Lidwin en ik de Nurburgring route gaan rijden 180 km. Van 10.15 t/m 16.30u zijn we op pad geweest. Het was warmer dan gister en mooi weer. Ik reed voor,  Lidwin had ook de route. Tot 2x reed ik te ver door, terwijl ik haar niet in het zicht had, maar gelukkig Lidwin ook. Dus we waren elkaar niet kwijt geraakt. Zij maakte dezelfde fout. We moeten de gps iets meer inzoomen als er meerdere kleinere wegen bij elkaar uitkomen. Ik heb alleen beeld, geen geluid. We hadden 2x een weg opbreking. Bij 1 zijn we toch doorgereden. Ik vroeg nog zullen we dat doen, naar beneden met de toplaag van het asfalt eraf, dus los graffel. Het was eng, maar ging gelukkig goed. Onverhard is echt niet mijn ding, br. We hadden extra broodjes gesmeerd bij het ontbijt en hebben lekker gepicknickt en hebben het rustig aan gedaan. Mijn gps telt telkens tijd erbij op, terwijl  bij de anderen de tijd verkort wordt. Bij mij lijk ik nooit aan te komen, erg frustrerend. Geen idee hoe dat komt, qua instellingen ofzo, echt vreemd. Hoe dan ook het was een goeie oefening met rijden met een gps. Bij terugkomst bleek Adri met een drone bezig te zijn via zijn telefoon, erg leuk. Hij heeft foto’s en films gemaakt. Vandaag hadden we een heerlijke bbq. Vooral Claudia heeft veel aan het eten gedaan in al deze dagen. De salade was allemaal apart, dat is wel zo handig met smaakverschillen en allergieën, super gedaan.

1-6 zijn Fred, Lia, Lidwin en ik op pad gegaan. Van 10.15 t/m 16.45u, 160km. We zijn in Vianden geweest. Leuk dat Lia nu ook zelf mee kan rijden. Ze heeft een driewieler. Dit keer hebben we wat plaatsnamen ingetoetst en bochtige weggetjes genomen. Weer hebben we extra broodjes bij het ontbijt mee genomen, lekker picknicken. Zo hadden we allemaal wel iets extra’s mee, dus dat is een feest. Fred heeft nog water gekookt, lekker bakkie thee of oploskoffie, heerlijk. Lekker rustig aan gedaan. Het was erg warm en droog. Bij terugkomst bleek Wim U. gearriveerd te zijn en Ronald, Mariska en Richelle waren op bezoek. Ze hebben niet mee gegeten. S’avonds heb ik nog van alles geleerd over mijn gps van Adri en Frans v.d. M, dank je wel, altijd weer handig om meer te weten.

Van de hutgenoten van Frans S. hoorde we dat hij s’nachts aan het werk is. Goedemorgen Pepsico klonk het daarna uit meerdere monden toen hij voorbij liep, haha. Gelukkig kan hij er ook erg om lachen. Claudia heeft, met vrijwilligers, een heerlijke maaltijd bereid. Pasta en rijst met van alles er bij. Nog wat vlees van de bbq als je wilde. Een groot gedeelte is na de maaltijd een ijsje gaan halen bij Altes Backhaus. De bardienst loopt echt heel vreemd, iedereen doet maar wat en helpt waar nodig, werkt ook. Soort zelfbediening met muntjes kopen en betalen. We hadden vaak een koekje en of een chippie in de avond. Het vuur was elke avond hoog aanwezig en s’ochtens smeulde dat nog na. De laatste avond mocht al het hout op wat we besteld hadden, dus dat werd een heel erg hoog vuur. Nu is het wind stil.

2-6: De laatste dag loopt altijd wat rommelig. Iedereen moet alles weer inpakken en op de motor binden en of in de koffers proppen. Het kamp moet weer netjes aan kant en de wc’s ook en de kantine en keuken. De overgebleven spullen in een dichte verpakking gaan terug naar de supermarkt, statiegeldflessen, wc papier, schoonmaakmiddelen, eten drinken ed. Bij het ontwijt stonden meerdere aangebroken drankjes waar je normaal voor moet betalen om het op te maken. Dit keer hadden we een waterkoker en 2 senseo’s, dat werkte ook heel goed eigenlijk. Bedankt voor degene die het allemaal heeft mee genomen en of uit geleend.

Lidwin en ik zijn die dag samen naar huis gereden. Een groot deel snelweg, maar niet gekeken voor die tijd welke snelweg en vanaf waar. Is dat dus al vanaf Heerlen. We hadden nog gekeken of we binnendoor wilde, het was erg warme en erg druk op de snelweg. We hebben nog samen getankt en gedronken en zijn toen apart naar huis gereden, dan hoef je in de file geen rekening met elkaar te houden, het is al opletten geblazen dan. Zelfs op de snelweg, waar ik wel maximaal kon rijden, op een naked bike vond ik het afzien. Tja een feestweekeind dan vraag je om file’s dat had ik moeten weten. Het liefst de A2 niet meer. Van 10.15 t/m 17.15 uur thuis. Ik heb altijd een lange broek onder mijn motorbroek aan en die kreeg ik niet meer uit. Ik kon hem, alleen maar afrollen. Elke keer met op en afstappen was het weer een ding met die warmte, plak plak plak!

Uiteindelijk waren we met z’n 27en. Een gezellig weekeind en een beetje knus met minder mensen dan normaal. Dat hebben we wel samen gedaan die gezelligheid en saamhorigheid, dank Julie wel en tot ziens.

Groetjes, Monique Tuinstra

 

De kinderen lagen dubbel

Leuk dachten we, Bleialf. We schrijven ons gewoon in en zien wel, het kost ons immers geen vrije dagen, en maar € 60.00 pp, een koopje!
Na een bedankmail van Tom voor onze inschrijving werd Bleialf diep in ons geheugen geplaatst tot we van hem een 2e mail ontvingen met het programma en de ritten!
Na het bestuderen van de prachtige ritten viel mijn oog op de corveelijst en hut indeling. We gaan voor het eerst mee en hebben na het vertrek van onze puistjes nooit meer in een kamp geslapen dus die details moesten even indalen.

Onze kinderen hebben allemaal recente  Hostel ervaring en lagen dubbel.
Op verjaardagen en buurtfeestjes werd het dan ook in geuren en kleuren verteld en zo kwam het dat iedereen met ons experiment mee leefde!
De binnen tassen vulden zich al voorzichtig. Nu de Hemelvaart naderde werd het tijd de checklist uit het programmaboekje eens zorgvuldig te lezen. Shit, een compleet servies, slaapzakken, kussens én een goed humeur moest óók nog mee!

Wat een geluk, op Marktplaats werd een topkoffer-rekje aangeboden voor weinig. Die moest, ondanks de reistijd die er mee gemoeid was,  bij ons zijn. Daar ging hij, een dikke boor dwars door het deksel van mijn mooi glimmende topkoffer en nog drie, dat deed pijn.  Maar jawel, de bagagerol kreeg wel een prachtig mooie plek zo en ach, het staat best wel stoer hihi.

Eindelijk, daar gingen we, (voortschrijdend ruimtegebrek verplichtte ons naast de motorpakken thermokleding én regenpakken te dragen) op weg naar McDonald in Nieuwegein.
Stipt op tijd vertrokken we met een klein groepje helemaal binnendoor rijdend naar Duitsland. Tijdens de koffie en lunch leerden we de medereizigers al iets beter kennen zodat we gedoseerd de namen,  gezichten en motoren konden leren kennen.
Wat volgde waren uitsluitend mooie ervaringen met mensen, hoe verschillend ook, die open stonden voor elkaar en samenwerkten als een goed geoliede motor(fiets).

De hut indeling bleek zorgvuldig gekozen, ik kreeg als nieuweling gelijk de leiding van het snurk orkest en bij corvee taken nam ons oud voorzitters duo, waarmee we de hut deelden, ons bij de arm (maar meestal hadden ze het al vast zelf even gedaan hihi)
Omdat we na 35 jaar het plaatsje Monschau weer eens wilden aandoen hebben we de terugreis saampjes gedaan.

We zijn een hele ervaring rijker en kijken terug op vier bijzonder gezellige dagen.

“Een echte aanrader”

Bedankt kwartiermakers Tom & Claudia voor de organisatie en alle lekkers, jullie waren TOP.

Petra & Arno uit Hagestein

Verslag openingsrit 7-4-2019

Het was mooi weer, dus dat begint uitstekend. En inderdaad een opkomst van zo’n 45 motoren bevestigd dat er meer mensen zin in een ritje hadden. Bij de openingsrit hoort ook het officiële moment v.d. vlag. De vlag zou dit keer gehesen worden door onze nieuwe voorzitter, Rinus de Jager. Voor die tijd werd er naarstig gezocht in verschillende lockers v.d. MCN naar de juiste vlag, maar nee hoor niet de goeie te vinden. Er zat een hele grote BMW vlag in (wat moet onze club daar nu mee? We zijn een merkloze club!) en ook vele kleine voor aan je antenne, dus als je er 1 wilt laat het maar weten. Oei waar is hij dan. Arie heeft toch echt alles genoteerd, dus hij zal erin moeten zitten. Goed bij navraag bij Yacinthe bleek dat hij wel eens bij iemand thuis zou kunnen zijn. Hm wie dan en waarom?

Wij hadden de vorige dag een oefendag, geluidstest en de Bravok. Dat was ook al zulk mooi weer en een geweldige dag. Leerzaam en gezellig. Maar die dag zou er ook een open dag zijn bij Safety in Houten. Er was 1 clublid die namens onze club daar naar toe zou gaan, heel fijn dat Remco Span (jong MCN) dat heeft willen doen. Slim ook dat Yacinthe bedacht dat hij die vlag ook wel eens mee zou hebben kunnen nemen. Bij een belletje bleek dat inderdaad zo te zijn. Hij kwam er zo snel mogelijk aan, maar toen waren bijna alle mensen al vertrokken. Best grappig eigenlijk dat niemand hier aan heeft gedacht, de enige dag in het jaar dat de vlag gehesen wordt bij de Petanque en hij is er niet. Gelukkig was er nog wel een miniatuur variant, hahahaha. Sorrie Rinus, volgend jaar mag je de echte vlag hijsen.

Ik zag voor die tijd nieuwe mensen zitten en liep er op af. Even voorstellen en welkom heten. Zij zijn ooit lid geweest en toen kwamen er de kinderen en je raad het al, geen motorrijden meer. Nu zijn ze weer her opgestapt en willen weer lid worden. Ik ben benieuwd of zij nog andere oud leden tegen komen.

Na de vlag hijsen is het meestal hectisch en nu ook weer, snel achter elkaar rijden de groepen weg. Ik had nog niet geregeld bij wie ik in de groep zou mee rijden. En zo waren er nog meer. Ech ja ik wil wel voor rijden, maar dan wel iemand met een gps met de route erbij. Eerst even wat weg brengen. Ik was nog zo druk met foto’s nemen. Een rit rijden doe je met een volle tank en banden en een lege blaas.  Eventueel dat groepje van mij kon toch onder gebracht worden bij meerdere anderen groepen, mooi dat dat toch weer op de pootjes terecht kwam.

Wij reden als laatste weg met 5 motoren en 1 duo. Rinus, Hans v.d.B. Frans v.d.M, Richard G,Hans v.K, en Monique. Hans v.d.B. en Rinus hebben voor gereden. Wij hadden overlegd en zouden niet baksteensgewijs rijden. Goh dat vind ik wel wennen hoor. Dan moet je echt wel meer afstand houden zeg, niet te zuinig. Verder rijdt zo’n vrij kleine groep wel erg prettig. Op een terras heb je eerder je hap en drank.

Met dit mooie weer hebben we ineens een goed gevuld wegennetwerk met allerlei medemensen. Dat vergt weer oplettingsvermogen met al die vervoersmiddelen. Ook heb ik drie bewoonde ooievaarsnesten gezien en een los vladderend in de lucht. Ik vind het geweldige beesten.

Ik reed naar de Petanque met tussenhandschoenen, maar had voor de rit mijn zomer handschoenen maar aan gedaan. Bij de lunchstop heb ik de binnenvoering van mijn jas eruit gehaald en een extra jasje uit, de broek vond ik wat lastig. Wat een temperaturen ineens toch, nou moe.

In Rhenen was het, mede door het mooie weer, erg druk op dat ene terras waar we  langs reden. Daar had Rinus het even overgenomen en reed een stukje door. We kwamen bij de 1e rotonde terecht (met pandaberen) bij een restaurant. Er zat niemand, is hij wel open? Ja toch wel. Een man nam onze drank bestelling op en bracht de menukaart. Het bleek een Libanees restaurant te zijn zonder lunchkaart. Oh nee he, wat nu weer? Die man zij dat je gerust een voorafje kon nemen als lunch. Het zag er toch wel lekker uit. We kregen allerlei extra’s. Nu weet ik niet of ze dat altijd doen of omdat ze door ons klanten wilde trekken. Na ons kwamen meerdere mensen, zo eng zijn motorrijders dus toch niet, haha. Zwaan kleef aan. Maar het was heerlijk en meeeeeeeeeeer dan genoeg. Ik vroeg nog of ze ons wel weg wilden hebben? Meerdere van ons gaan dit adresje onthouden. Had ik nu die binnenbroek er maar uit, ik zat zo vol van dat lekkers.

Ik vond het een topdag, mooie rit. Groetjes, Monique Tuinstra.