Samen met zo’n negenenzestig andere landen verzetten wij twee keer per jaar de klok. Het idee erachter, energiebesparing, is echter nog omstreden. De ochtend van de MCN Zomertijd rit, toen de klok notabene juist een uur vooruitgezet was, zag ik kans om zowaar (te) laat uit bed te komen. Snel wat boterhammen gemaakt en kokend water in mijn thermoskan gegoten. Gelukkig had ik mijn pony pas gevoerd dus zou hij (/zij) de MCN zomertijd rit van zo’n 195 km zonder te tanken kunnen rijden. En keurig op tijd kwam ik bij De McDonalds aan. Zo’n veertien MCN-ers zouden bij dit vertrouwde vertrekpunt arriveren om in groepjes van max. vijf motoren aan de Zomertijdrit te beginnen.

Als je vanuit Nieuwegein wilt toeren en de snelwegen of provinciale wegen wilt vermijden dan kom je al snel op de Lekdijk terecht. Op zich niets mis mee maar iets meer naar het zuiden ligt die andere grote rivier. In het gebied waar Boudewijn de Groot al over zong, namelijk het “Laaaaand van Maas en Waal” (voor de audio-beten onder ons; Boudewijn de Groot was een populaire Nederlandse zanger in de jaren ’60 en ’70 😊 ).

De maker van de MCN Zomertijdrit, Derek van Roon, had geweldig goed werk geleverd en bracht ons richting Arkel en Leerdam. Tijdens de rit staken we de Waal over en over de Waaldijk reden we richting Gorinchem om vervolgens langs de noordkant van de Waal richting Nijmegen te rijden. De terugweg liep langs de Neder Rijn en het laatste stuk via de Lek weer naar Nieuwegein.

Wat is dat deel van de Waal mooi. Het moet jaren geleden zijn geweest dat ik in dat gebeid gereden heb en het is schitterend. En zolang de grenzen nog dicht zijn is het zeker de moeite waard om dat traject nog een keer te rijden.

Halverwege op de dijk troffen we een cafetaria die zowaar open was en konden we de verleiding niet weerstaan. De cafetariahouder had, anticiperend op eventuele drukte, extra personeel opgetrommeld en was blij met de extra klandizie die wij brachten. Het opeten van de door ons zolang ontbeerde frietjes moest nog wel buiten gebeuren maar ze smaakten er niet minder om.

Een stuk toeren, interessante gesprekken afgewisseld met slap gel*l, uitzicht op de motoren en een bakje warme frieten in je hand, …… heerlijk!

Onderweg bij een benzinestation konden we koffie en thee krijgen en gebruik maken van het sanitair. Tevens konden we een dame in nood helpen die met een geleende vrachtwagen aan kwam rijden en twijfelde of ze benzine of diesel moest tanken. Onze nog niet door Corona aangetaste neuzen maakte een eind aan de twijfel en even later ging zij volgetankt en zielsgelukkig weer op pad.

En gaf ons, samen met deze mooie rit ervaring, een goed gevoel.

Rene