Tom heeft weer super zijn best gedaan op deze mooie lange rit. Bij elkaar iets meer dan 300 km. Waarvan nog geen 50 km snelweg.

Na de snelweg over de Lek duiken we meteen de binnenwegen op richting Meerkerk. En dan via Papendrecht en Dordrecht naar het zuidelijkste puntje van zuid Holland. Daarna Zeeland. Goeree Overflakkee (Oude Tonge) en via de Phillipsdam naar Tholen.

En “dwars door” de Oosterschelde. Dan zijn we nog maar een paar kilometer van België!! Via Roosendaal en Zevenbergen richting en langs de rivier de Amer (de zuid rand van de Biesbosch). Daarna zit het binnendoor werk er helaas alweer op.

Bij Raamsdonksveer weer de A27 op richting Nieuwegein.

Avond rit, 10 mei

Na een aarzelend begin leek het voorjaar begonnen. De temperatuur klom naar een behagelijke 18 graden en met volop zon waren alle ingrediënten aanwezig voor een mooie avond rit.

De zeventien motoren die zich op 10 mei bij de McDonalds in de warme zon koesterden waren benieuwd hoe mooi deze rit zou worden. Carlo Caron die de rit uitgezet had, had een bijzonder mooi kunststukje afgeleverd. Als een kunstenaar die een paneeltje schildert a la het bekende ‘Puttertje’, wist Carlo op slechts 92 km een schitterende en diverse rit te creëren. Het was genieten en behoort zeker tot een van de mooiste ritten in de provincie. Wat is Utrecht mooi! De route liep via kleine weggetjes grotendeels over de Utrechtse Heuvelrug en in het uitbundige zonlicht leverde dit prachtige beelden op van mooie kasteeltjes, bossen en prachtige oude boerenhoeven. De route werd in kleine groepjes gereden en tijdens een koffiestop werd de gezelligheid nog groter toen twee groepjes op dezelfde plaats de koffie/thee/limo dronken. 

Een stukje achtergrond over het gebied waar we doorheen gereden zijn;  In de regio “Utrechtse Heuvelrug” staan veel kastelen, en landgoederen zijn omringd door sprookjesachtige bossen. Onder deze regio vallen Baarn, Lage Vuursche, Soestdijk, De Bilt, Bilthoven, Westbroek, Hollandse Rading, Groenekan, Elst, Rhenen, (excl. Achterberg), Soesterberg, Driebergen, Doorn, Maarn, Leersum, Amerongen, Zeist en Den Dolder.

De Utrechtse Heuvelrug ontstond 150.000 jaar geleden tijdens de voorlaatste ijstijd. De eerste vaste bewoners kwamen rond 3000 voor Chr. en richtten hier hun landbouwgronden in. Van deze eerste landbouwers zijn vandaag de dag nog steeds grafheuvels te zien bij Lage Vuursche en tussen Doorn en Rhenen. Grote veranderingen in het landschap werden aangebracht tijdens de Middeleeuwen. De ontbossingen begonnen al in de vroege Middeleeuwen door het winnen van hout en later door het creëren van heidegronden. In de 18de eeuw was de Heuvelrug nagenoeg één groot heideveld geworden. Ook was een groot deel van het gebied sinds de 13de eeuw ontgonnen voor turfwinning. Van dit nieuwe landschap werd in de 17de en 18de eeuw goed gebruik gemaakt door de aanleg van nieuwe buitenplaatsen. Sommige van deze buitenplaatsen zijn nog steeds bewoond of te bezichtigen. Een gebied bij uitstek geschikt voor een avond rit met de motor (of een bezoek op een mooie zomerse ochtend).

Tijdens de terugweg over de dijk ging de zon in het verlengde van de Lek langzaam onder en weerspiegelde in de rivier. De bomen in de uiterwaarden waadde in zonnig, bijna mediterraan licht en met een enkele boot die langzaam de rivier afvaarde was het alsof we door een schilderij van Albert Cuyp reden. Tijdens een korte koffie stop voegde de groep die een eindje achter ons reed zich bij ons en werd het nog gezelliger.

-Rene-

Maandagavond 19 april de 2de Avondrit van dit jaar. Er kwamen bijna 15 motoren naar de McDonalds. Na wat gezellig bijgekletst te hebben vertrokken we rond 19.00 uur in groepjes van maximaal 5 motoren. Over mooie binnenwegen richting Reeuwijks Plassen. De weg dwars door de plassen was afgesloten. Maar onze voorrijder Peter Bothof loodsde ons soepel langs ook een mooie route rond de plassen.

Daarna pakten we de route even verder weer op. De stop in de route was open. Sommigen namen een ijsje (Walter😀😀) en anderen koffie of thee.  Het was weer gezellig op de stop: iedereen was er. Daarna weer verder. Met een ondergaande zon door de Meije. Super mooi.

Rond kwart over negen begon het te schemeren. En reden we weer richting Harmelen. En het laatste stukje snelweg om ruim op tijd weer vóór tienen voor de avondklok weer thuis te zijn. Al met al een mooie en vooral gezellige rit. Met speciale dank aan Tom Agterberg voor het uitzetten van de rit.
Peter

Samen met zo’n negenenzestig andere landen verzetten wij twee keer per jaar de klok. Het idee erachter, energiebesparing, is echter nog omstreden. De ochtend van de MCN Zomertijd rit, toen de klok notabene juist een uur vooruitgezet was, zag ik kans om zowaar (te) laat uit bed te komen. Snel wat boterhammen gemaakt en kokend water in mijn thermoskan gegoten. Gelukkig had ik mijn pony pas gevoerd dus zou hij (/zij) de MCN zomertijd rit van zo’n 195 km zonder te tanken kunnen rijden. En keurig op tijd kwam ik bij De McDonalds aan. Zo’n veertien MCN-ers zouden bij dit vertrouwde vertrekpunt arriveren om in groepjes van max. vijf motoren aan de Zomertijdrit te beginnen.

Als je vanuit Nieuwegein wilt toeren en de snelwegen of provinciale wegen wilt vermijden dan kom je al snel op de Lekdijk terecht. Op zich niets mis mee maar iets meer naar het zuiden ligt die andere grote rivier. In het gebied waar Boudewijn de Groot al over zong, namelijk het “Laaaaand van Maas en Waal” (voor de audio-beten onder ons; Boudewijn de Groot was een populaire Nederlandse zanger in de jaren ’60 en ’70 😊 ).

De maker van de MCN Zomertijdrit, Derek van Roon, had geweldig goed werk geleverd en bracht ons richting Arkel en Leerdam. Tijdens de rit staken we de Waal over en over de Waaldijk reden we richting Gorinchem om vervolgens langs de noordkant van de Waal richting Nijmegen te rijden. De terugweg liep langs de Neder Rijn en het laatste stuk via de Lek weer naar Nieuwegein.

Wat is dat deel van de Waal mooi. Het moet jaren geleden zijn geweest dat ik in dat gebeid gereden heb en het is schitterend. En zolang de grenzen nog dicht zijn is het zeker de moeite waard om dat traject nog een keer te rijden.

Halverwege op de dijk troffen we een cafetaria die zowaar open was en konden we de verleiding niet weerstaan. De cafetariahouder had, anticiperend op eventuele drukte, extra personeel opgetrommeld en was blij met de extra klandizie die wij brachten. Het opeten van de door ons zolang ontbeerde frietjes moest nog wel buiten gebeuren maar ze smaakten er niet minder om.

Een stuk toeren, interessante gesprekken afgewisseld met slap gel*l, uitzicht op de motoren en een bakje warme frieten in je hand, …… heerlijk!

Onderweg bij een benzinestation konden we koffie en thee krijgen en gebruik maken van het sanitair. Tevens konden we een dame in nood helpen die met een geleende vrachtwagen aan kwam rijden en twijfelde of ze benzine of diesel moest tanken. Onze nog niet door Corona aangetaste neuzen maakte een eind aan de twijfel en even later ging zij volgetankt en zielsgelukkig weer op pad.

En gaf ons, samen met deze mooie rit ervaring, een goed gevoel.

Rene

Deze mooie rit is uitgezet door Tom Agterberg. De rit is 150 km lang. Snel de Lek over naar Lexmond en Leerbroek richting Tiel met nog eerst een stukje langs de Waal. Vervolgens naar Buren en met het Beusichems veer de Lek over. En dan via Werkhoven het Amsterdam Rijnkanaal over. En lekker zwierend langs de Lekdijk (noord) weer terug naar Nieuwegein.

Er is nog geen stop ingepland. Maar hopelijk is dat dan wel weer mogelijk. Misschien is er dan nog een strenge Lock down. Daar moeten wij ons dan allemaal aan houden. Dat geldt ook voor het geplande hapje en het drankje bij de Petanque aan het einde van de rit. Dat wordt de week vóór de rit bekend gemaakt of dat tegen die tijd mogelijk is.

Komende zondag 28 maart staat de tweede rit van dit jaar op het programma. De Zomertijdrit. Dus let op dat je op het juiste (zomer)tijdstip bij de McDonalds bent!!!!

Om 09.30 uur verzamelen bij de Mc Donalds, Blokhoeve in Nieuwegein. We vertrekken vanaf 09.45 uur.

Deze mooie rit is uitgezet door Derek van Roon. De rit is 195 km lang. En gaat richting Arkel en Leerdam. Om vervolgens de Waal over te steken en over de Waaldijk richting Gorinchem te rijden. En daarna langs de noordkant van de Waal richting Nijmegen. En langs de Neder Rijn en de Lek weer terug naar Nieuwegein.

Er is nog geen stop ingepland. We moeten ons dan allemaal nog houden aan de strenge lockdown.

Start en einde van de rit dus bij de Mc Donalds, Blokhoeve in Nieuwegein.

Zoals met andere ritten dit jaar gaan we weer met groepjes van 5 motoren vertrekken. Let hierbij zelf op hoe groot de groep is; als er al 5 zijn sluit je aan bij de volgende groep. Bij een groep van 5 motoren is het niet meer nodig om baksteensgewijs te rijden. Rij je eigen lijn. Dat is veel veiliger.

Tot zondag 28 maart om 09.30 uur bij de Mc Donalds, Blokhoeve in Nieuwegein.

Een verre MCN rit begint (en eindigt) altijd met een stukje snelweg. Om zo weer eens ergens anders mooie toerweggetjes te kunnen rijden. Wat verder van Nieuwegein. Dit keer net voorbij Amersfoort de snelweg af en binnendoor naar Kootwijk. Daarna schampen we net Apeldoorn aan. Om vervolgens om Vierhouten heen naar Nijkerk te rijden. Dan pakken we weer 35 km snelweg naar Nieuwegein. Bij elkaar een mooie route door veel natuur.

Deze eerste avondrit (op maandag) is ook uitgezet door Tom Agterberg. De rit is 85 km kort; het is maar een avondrit. De route gaat dwars door de Reeuwijkseplassen en langs de Meije waar je in het weekend niet mag rijden met de motor. Maar op maandagavond wel😊😊. De route gaat daarna verder naar Woerdenseverlaat en Harmelen. Er zit al een stop in de route opgenomen. En we hopen dat het weer mogelijk is tegen die tijd. Maar als er dan nog een strenge lockdown geldt moeten wij er ons allemaal aan houden.

Deze mooie rit is uitgezet door Tom Agterberg. De rit is 150 km lang. Snel de Lek over naar Lexmond en Leerbroek richting Tiel met nog eerst een stukje langs de Waal. Vervolgens naar Buren en met het Beusichemse veer de Lek over. En dan via Werkhoven het Amsterdam Rijnkanaal over. En lekker zwierend langs de Lekdijk (noord) weer terug naar Nieuwegein.

Er is nog geen stop ingepland. Maar hopelijk is dat dan wel weer mogelijk. Misschien is er dan nog een strenge lockdown. Daar moeten wij ons dan allemaal aan houden. Dat geldt ook voor het geplande hapje en het drankje bij de Petanque aan het einde van de rit. Dat wordt de week vóór de rit bekend gemaakt of dat tegen die tijd mogelijk is.

Ik knoopte de veters van mijn Viking-noren vast en stapte het ijs op. Na een paar eerste onwennige slagen kwam er wat van mijn routine terug en even later gleed ik over het ijs wat knisperde onder mijn schaatsen.

“Weer wat anders dan je motor”, grapte mijn buurman.

“Volgend weekend heb ik de eerste MCN toerrit van het jaar” kopte ik terug.

Mijn buurman keek mij verbaasd aan, “Nou dan mag je wel spijkerbanden monteren”. Met een dik pak sneeuw in Nieuwegein en omstreken wist ik wat hij bedoelde.

Krap zeven dagen later, zondagochtend, de dag van de MCN wintertoerrit was ik vroeg wakker. Strak blauwe lucht en een temperatuur die omhoog schoot. Terwijl ik mijn motorlaarzen aantrok keek ik weemoedig naar mijn schaatsen die er naast stonden. Onderweg naar de “Golden Arches” (red.: McDonalds) klom de temperatuur naar vijftien graden. Ondanks dat ik vroeg was stonden een zestal motoren met hun berijders al in de warme ochtend zon onder een strak blauwe hemel. Iedereen was blij om weer vrienden in het echt te zien. Na wat bij te praten en het verwelkomen van twee nieuwe leden (met een zeer mooi motorjack), kwamen in plukjes nog zo’n negen motoren aan rijden waarbij het eerste groepje door een Triumph aangevoerd werd met Diederick aan de hendels.

De KNMV geeft als advies om in compacte groepjes te toeren en om kwart over tien vertrok het eerste groepje van vier motoren. Het was ronduit heerlijk om in dit warme weer op de motor te zitten en iedereen genoot van deze voorjaarsstemming.

Tijdens de route die onder andere richting Rhenen en Wijk bij Duurstede liep, scheen de warme zon tussen de nog kale bomen en gaf zo een bijzonder effect.

Een klein voordeel van het feit dat de restaurants dicht zijn is dat we, met wat zoeken, een zeer rustig terras in het bos vonden. Ruimte genoeg om onze motoren te parkeren en in de zon tussen de bomen onze meegebrachte koffie, thee en broodjes uit te stallen. In de warmte kon je goed de geur ruiken van de bomen die op het punt stonden weer uit te lopen en gingen je gedachten vanzelf naar het voorjaar en de zomer. Voor nu geen “telefoon meetings” en “video conferences” (of de zoveelste Netflix serie) vanwege de lockdown, maar echte geuren en echte mensen om mee te praten (iets harder op 1,5 meter) en een echte toerrit om op je echte motor te rijden.

Na nog iets meer dan een uur rijden lasten we spontaan een nieuwe koffiestop in bij een zeer mooi park in wel een hele rustige omgeving.

Tijdens de rest van de route verbaasden we ons regelmatig over de enorme drukte op sommige plaatsen bij het bos, en genoten we dubbel dat we op de motor waren.

Op de laatste paar kilometers van de ‘winter’-rit passeerde we Houten en na een laatste groet haakte een enkeling af en ging met een grote glimlach op weg naar huis. De overigen reden naar het startpunt bij de Mac in Nieuwegein waar we nog even napraatten en nagenoten in de zon. Een perfect begin van het seizoen.

Tom heeft weer super zijn best gedaan op deze mooie lange rit. Bij elkaar iets meer dan 300 km. Waarvan nog geen 50 km snelweg.

Na de snelweg over de Lek duiken we meteen de binnenwegen op richting Meerkerk. En dan via Papendrecht en Dordrecht naar het zuidelijkste puntje van zuid Holland. Daarna Zeeland. Goeree Overflakkee (Oude Tonge) en via de Phillipsdam naar Tholen.

En “dwars door” de Oosterschelde. Dan zijn we nog maar een paar kilometer van België!! Via Roosendaal en Zevenbergen richting en langs de rivier de Amer (de zuid rand van de Biesbosch). Daarna zit het binnendoor werk er helaas alweer op.

Bij Raamsdonksveer weer de A27 op richting Nieuwegein.

Avond rit, 10 mei

Na een aarzelend begin leek het voorjaar begonnen. De temperatuur klom naar een behagelijke 18 graden en met volop zon waren alle ingrediënten aanwezig voor een mooie avond rit.

De zeventien motoren die zich op 10 mei bij de McDonalds in de warme zon koesterden waren benieuwd hoe mooi deze rit zou worden. Carlo Caron die de rit uitgezet had, had een bijzonder mooi kunststukje afgeleverd. Als een kunstenaar die een paneeltje schildert a la het bekende ‘Puttertje’, wist Carlo op slechts 92 km een schitterende en diverse rit te creëren. Het was genieten en behoort zeker tot een van de mooiste ritten in de provincie. Wat is Utrecht mooi! De route liep via kleine weggetjes grotendeels over de Utrechtse Heuvelrug en in het uitbundige zonlicht leverde dit prachtige beelden op van mooie kasteeltjes, bossen en prachtige oude boerenhoeven. De route werd in kleine groepjes gereden en tijdens een koffiestop werd de gezelligheid nog groter toen twee groepjes op dezelfde plaats de koffie/thee/limo dronken. 

Een stukje achtergrond over het gebied waar we doorheen gereden zijn;  In de regio “Utrechtse Heuvelrug” staan veel kastelen, en landgoederen zijn omringd door sprookjesachtige bossen. Onder deze regio vallen Baarn, Lage Vuursche, Soestdijk, De Bilt, Bilthoven, Westbroek, Hollandse Rading, Groenekan, Elst, Rhenen, (excl. Achterberg), Soesterberg, Driebergen, Doorn, Maarn, Leersum, Amerongen, Zeist en Den Dolder.

De Utrechtse Heuvelrug ontstond 150.000 jaar geleden tijdens de voorlaatste ijstijd. De eerste vaste bewoners kwamen rond 3000 voor Chr. en richtten hier hun landbouwgronden in. Van deze eerste landbouwers zijn vandaag de dag nog steeds grafheuvels te zien bij Lage Vuursche en tussen Doorn en Rhenen. Grote veranderingen in het landschap werden aangebracht tijdens de Middeleeuwen. De ontbossingen begonnen al in de vroege Middeleeuwen door het winnen van hout en later door het creëren van heidegronden. In de 18de eeuw was de Heuvelrug nagenoeg één groot heideveld geworden. Ook was een groot deel van het gebied sinds de 13de eeuw ontgonnen voor turfwinning. Van dit nieuwe landschap werd in de 17de en 18de eeuw goed gebruik gemaakt door de aanleg van nieuwe buitenplaatsen. Sommige van deze buitenplaatsen zijn nog steeds bewoond of te bezichtigen. Een gebied bij uitstek geschikt voor een avond rit met de motor (of een bezoek op een mooie zomerse ochtend).

Tijdens de terugweg over de dijk ging de zon in het verlengde van de Lek langzaam onder en weerspiegelde in de rivier. De bomen in de uiterwaarden waadde in zonnig, bijna mediterraan licht en met een enkele boot die langzaam de rivier afvaarde was het alsof we door een schilderij van Albert Cuyp reden. Tijdens een korte koffie stop voegde de groep die een eindje achter ons reed zich bij ons en werd het nog gezelliger.

-Rene-

Maandagavond 19 april de 2de Avondrit van dit jaar. Er kwamen bijna 15 motoren naar de McDonalds. Na wat gezellig bijgekletst te hebben vertrokken we rond 19.00 uur in groepjes van maximaal 5 motoren. Over mooie binnenwegen richting Reeuwijks Plassen. De weg dwars door de plassen was afgesloten. Maar onze voorrijder Peter Bothof loodsde ons soepel langs ook een mooie route rond de plassen.

Daarna pakten we de route even verder weer op. De stop in de route was open. Sommigen namen een ijsje (Walter😀😀) en anderen koffie of thee.  Het was weer gezellig op de stop: iedereen was er. Daarna weer verder. Met een ondergaande zon door de Meije. Super mooi.

Rond kwart over negen begon het te schemeren. En reden we weer richting Harmelen. En het laatste stukje snelweg om ruim op tijd weer vóór tienen voor de avondklok weer thuis te zijn. Al met al een mooie en vooral gezellige rit. Met speciale dank aan Tom Agterberg voor het uitzetten van de rit.
Peter

Samen met zo’n negenenzestig andere landen verzetten wij twee keer per jaar de klok. Het idee erachter, energiebesparing, is echter nog omstreden. De ochtend van de MCN Zomertijd rit, toen de klok notabene juist een uur vooruitgezet was, zag ik kans om zowaar (te) laat uit bed te komen. Snel wat boterhammen gemaakt en kokend water in mijn thermoskan gegoten. Gelukkig had ik mijn pony pas gevoerd dus zou hij (/zij) de MCN zomertijd rit van zo’n 195 km zonder te tanken kunnen rijden. En keurig op tijd kwam ik bij De McDonalds aan. Zo’n veertien MCN-ers zouden bij dit vertrouwde vertrekpunt arriveren om in groepjes van max. vijf motoren aan de Zomertijdrit te beginnen.

Als je vanuit Nieuwegein wilt toeren en de snelwegen of provinciale wegen wilt vermijden dan kom je al snel op de Lekdijk terecht. Op zich niets mis mee maar iets meer naar het zuiden ligt die andere grote rivier. In het gebied waar Boudewijn de Groot al over zong, namelijk het “Laaaaand van Maas en Waal” (voor de audio-beten onder ons; Boudewijn de Groot was een populaire Nederlandse zanger in de jaren ’60 en ’70 😊 ).

De maker van de MCN Zomertijdrit, Derek van Roon, had geweldig goed werk geleverd en bracht ons richting Arkel en Leerdam. Tijdens de rit staken we de Waal over en over de Waaldijk reden we richting Gorinchem om vervolgens langs de noordkant van de Waal richting Nijmegen te rijden. De terugweg liep langs de Neder Rijn en het laatste stuk via de Lek weer naar Nieuwegein.

Wat is dat deel van de Waal mooi. Het moet jaren geleden zijn geweest dat ik in dat gebeid gereden heb en het is schitterend. En zolang de grenzen nog dicht zijn is het zeker de moeite waard om dat traject nog een keer te rijden.

Halverwege op de dijk troffen we een cafetaria die zowaar open was en konden we de verleiding niet weerstaan. De cafetariahouder had, anticiperend op eventuele drukte, extra personeel opgetrommeld en was blij met de extra klandizie die wij brachten. Het opeten van de door ons zolang ontbeerde frietjes moest nog wel buiten gebeuren maar ze smaakten er niet minder om.

Een stuk toeren, interessante gesprekken afgewisseld met slap gel*l, uitzicht op de motoren en een bakje warme frieten in je hand, …… heerlijk!

Onderweg bij een benzinestation konden we koffie en thee krijgen en gebruik maken van het sanitair. Tevens konden we een dame in nood helpen die met een geleende vrachtwagen aan kwam rijden en twijfelde of ze benzine of diesel moest tanken. Onze nog niet door Corona aangetaste neuzen maakte een eind aan de twijfel en even later ging zij volgetankt en zielsgelukkig weer op pad.

En gaf ons, samen met deze mooie rit ervaring, een goed gevoel.

Rene

Deze mooie rit is uitgezet door Tom Agterberg. De rit is 150 km lang. Snel de Lek over naar Lexmond en Leerbroek richting Tiel met nog eerst een stukje langs de Waal. Vervolgens naar Buren en met het Beusichems veer de Lek over. En dan via Werkhoven het Amsterdam Rijnkanaal over. En lekker zwierend langs de Lekdijk (noord) weer terug naar Nieuwegein.

Er is nog geen stop ingepland. Maar hopelijk is dat dan wel weer mogelijk. Misschien is er dan nog een strenge Lock down. Daar moeten wij ons dan allemaal aan houden. Dat geldt ook voor het geplande hapje en het drankje bij de Petanque aan het einde van de rit. Dat wordt de week vóór de rit bekend gemaakt of dat tegen die tijd mogelijk is.

Komende zondag 28 maart staat de tweede rit van dit jaar op het programma. De Zomertijdrit. Dus let op dat je op het juiste (zomer)tijdstip bij de McDonalds bent!!!!

Om 09.30 uur verzamelen bij de Mc Donalds, Blokhoeve in Nieuwegein. We vertrekken vanaf 09.45 uur.

Deze mooie rit is uitgezet door Derek van Roon. De rit is 195 km lang. En gaat richting Arkel en Leerdam. Om vervolgens de Waal over te steken en over de Waaldijk richting Gorinchem te rijden. En daarna langs de noordkant van de Waal richting Nijmegen. En langs de Neder Rijn en de Lek weer terug naar Nieuwegein.

Er is nog geen stop ingepland. We moeten ons dan allemaal nog houden aan de strenge lockdown.

Start en einde van de rit dus bij de Mc Donalds, Blokhoeve in Nieuwegein.

Zoals met andere ritten dit jaar gaan we weer met groepjes van 5 motoren vertrekken. Let hierbij zelf op hoe groot de groep is; als er al 5 zijn sluit je aan bij de volgende groep. Bij een groep van 5 motoren is het niet meer nodig om baksteensgewijs te rijden. Rij je eigen lijn. Dat is veel veiliger.

Tot zondag 28 maart om 09.30 uur bij de Mc Donalds, Blokhoeve in Nieuwegein.

Een verre MCN rit begint (en eindigt) altijd met een stukje snelweg. Om zo weer eens ergens anders mooie toerweggetjes te kunnen rijden. Wat verder van Nieuwegein. Dit keer net voorbij Amersfoort de snelweg af en binnendoor naar Kootwijk. Daarna schampen we net Apeldoorn aan. Om vervolgens om Vierhouten heen naar Nijkerk te rijden. Dan pakken we weer 35 km snelweg naar Nieuwegein. Bij elkaar een mooie route door veel natuur.

Deze eerste avondrit (op maandag) is ook uitgezet door Tom Agterberg. De rit is 85 km kort; het is maar een avondrit. De route gaat dwars door de Reeuwijkseplassen en langs de Meije waar je in het weekend niet mag rijden met de motor. Maar op maandagavond wel😊😊. De route gaat daarna verder naar Woerdenseverlaat en Harmelen. Er zit al een stop in de route opgenomen. En we hopen dat het weer mogelijk is tegen die tijd. Maar als er dan nog een strenge lockdown geldt moeten wij er ons allemaal aan houden.

Deze mooie rit is uitgezet door Tom Agterberg. De rit is 150 km lang. Snel de Lek over naar Lexmond en Leerbroek richting Tiel met nog eerst een stukje langs de Waal. Vervolgens naar Buren en met het Beusichemse veer de Lek over. En dan via Werkhoven het Amsterdam Rijnkanaal over. En lekker zwierend langs de Lekdijk (noord) weer terug naar Nieuwegein.

Er is nog geen stop ingepland. Maar hopelijk is dat dan wel weer mogelijk. Misschien is er dan nog een strenge lockdown. Daar moeten wij ons dan allemaal aan houden. Dat geldt ook voor het geplande hapje en het drankje bij de Petanque aan het einde van de rit. Dat wordt de week vóór de rit bekend gemaakt of dat tegen die tijd mogelijk is.

Ik knoopte de veters van mijn Viking-noren vast en stapte het ijs op. Na een paar eerste onwennige slagen kwam er wat van mijn routine terug en even later gleed ik over het ijs wat knisperde onder mijn schaatsen.

“Weer wat anders dan je motor”, grapte mijn buurman.

“Volgend weekend heb ik de eerste MCN toerrit van het jaar” kopte ik terug.

Mijn buurman keek mij verbaasd aan, “Nou dan mag je wel spijkerbanden monteren”. Met een dik pak sneeuw in Nieuwegein en omstreken wist ik wat hij bedoelde.

Krap zeven dagen later, zondagochtend, de dag van de MCN wintertoerrit was ik vroeg wakker. Strak blauwe lucht en een temperatuur die omhoog schoot. Terwijl ik mijn motorlaarzen aantrok keek ik weemoedig naar mijn schaatsen die er naast stonden. Onderweg naar de “Golden Arches” (red.: McDonalds) klom de temperatuur naar vijftien graden. Ondanks dat ik vroeg was stonden een zestal motoren met hun berijders al in de warme ochtend zon onder een strak blauwe hemel. Iedereen was blij om weer vrienden in het echt te zien. Na wat bij te praten en het verwelkomen van twee nieuwe leden (met een zeer mooi motorjack), kwamen in plukjes nog zo’n negen motoren aan rijden waarbij het eerste groepje door een Triumph aangevoerd werd met Diederick aan de hendels.

De KNMV geeft als advies om in compacte groepjes te toeren en om kwart over tien vertrok het eerste groepje van vier motoren. Het was ronduit heerlijk om in dit warme weer op de motor te zitten en iedereen genoot van deze voorjaarsstemming.

Tijdens de route die onder andere richting Rhenen en Wijk bij Duurstede liep, scheen de warme zon tussen de nog kale bomen en gaf zo een bijzonder effect.

Een klein voordeel van het feit dat de restaurants dicht zijn is dat we, met wat zoeken, een zeer rustig terras in het bos vonden. Ruimte genoeg om onze motoren te parkeren en in de zon tussen de bomen onze meegebrachte koffie, thee en broodjes uit te stallen. In de warmte kon je goed de geur ruiken van de bomen die op het punt stonden weer uit te lopen en gingen je gedachten vanzelf naar het voorjaar en de zomer. Voor nu geen “telefoon meetings” en “video conferences” (of de zoveelste Netflix serie) vanwege de lockdown, maar echte geuren en echte mensen om mee te praten (iets harder op 1,5 meter) en een echte toerrit om op je echte motor te rijden.

Na nog iets meer dan een uur rijden lasten we spontaan een nieuwe koffiestop in bij een zeer mooi park in wel een hele rustige omgeving.

Tijdens de rest van de route verbaasden we ons regelmatig over de enorme drukte op sommige plaatsen bij het bos, en genoten we dubbel dat we op de motor waren.

Op de laatste paar kilometers van de ‘winter’-rit passeerde we Houten en na een laatste groet haakte een enkeling af en ging met een grote glimlach op weg naar huis. De overigen reden naar het startpunt bij de Mac in Nieuwegein waar we nog even napraatten en nagenoten in de zon. Een perfect begin van het seizoen.