Verslag Bleialf 30-5 t/m 2-6-2019:

Het vertrek is bij de Blokhoeve bij de Mac. Om 9.10u zijn Rinus, Susan, Lidwin en ik op pad gegaan. Allemaal de route op gps, route binnendoor, 322km. We hadden een groot deel v.d. ochtend veel miezer gehad en aan het eind van de rit nog eens. Het was mooi reisweer, geen zon, dus niet verblind worden. Rinus, Susan en ik hebben voor gereden.  Prompt ging bij mij vrijwel meteen de gps op zwart, Rinus nam het meteen over en toen hij het weer deed ging ik weer voorop, mooie samenwerking zo, dank je wel Rinus. Bij Vianen zagen we al meerdere stoombootjes bij een bruggetje, daarna bij Everdingen druk met wandelaars, drukte, verkeersregelaars, maar gelukkig geen afgezette wegen. Dat bleken de lekkodagen te zijn. Zo kwamen we nog wel enkele keren drukte tegen, maar wederom geen afgezette wegen.  Zo zag ik in de miezer een ooievaar in de wei in NL en een ree in DE in het veld. Rinus en daarna Susan hadden weer voor gereden. Het was een mooie route, fijn gereden, om 17.45uur waren we bij het kamp. Bij meerdere grasvelden en fruitboomgaarden waren ze aan het sproeien tijdens de miezer. Dat vind ik een vreemde situatie, beetje dubbel zou ik zeggen, maar het is ook wel een erg lange droge periode geweest. We hebben met z’n 26e gegeten bij Altes Backhause. Ha dat is ook toevallig, het is tevens de 26ex dat we daar waren. Op het kamp waren de lantaarnpalen uit, alle dagen bleek achteraf, ook al hadden ze er naar gekeken de 2e dag. Een lampje bij je hebben is geen overbodige luxe.

31-5 zijn Lidwin en ik de Nurburgring route gaan rijden 180 km. Van 10.15 t/m 16.30u zijn we op pad geweest. Het was warmer dan gister en mooi weer. Ik reed voor,  Lidwin had ook de route. Tot 2x reed ik te ver door, terwijl ik haar niet in het zicht had, maar gelukkig Lidwin ook. Dus we waren elkaar niet kwijt geraakt. Zij maakte dezelfde fout. We moeten de gps iets meer inzoomen als er meerdere kleinere wegen bij elkaar uitkomen. Ik heb alleen beeld, geen geluid. We hadden 2x een weg opbreking. Bij 1 zijn we toch doorgereden. Ik vroeg nog zullen we dat doen, naar beneden met de toplaag van het asfalt eraf, dus los graffel. Het was eng, maar ging gelukkig goed. Onverhard is echt niet mijn ding, br. We hadden extra broodjes gesmeerd bij het ontbijt en hebben lekker gepicknickt en hebben het rustig aan gedaan. Mijn gps telt telkens tijd erbij op, terwijl  bij de anderen de tijd verkort wordt. Bij mij lijk ik nooit aan te komen, erg frustrerend. Geen idee hoe dat komt, qua instellingen ofzo, echt vreemd. Hoe dan ook het was een goeie oefening met rijden met een gps. Bij terugkomst bleek Adri met een drone bezig te zijn via zijn telefoon, erg leuk. Hij heeft foto’s en films gemaakt. Vandaag hadden we een heerlijke bbq. Vooral Claudia heeft veel aan het eten gedaan in al deze dagen. De salade was allemaal apart, dat is wel zo handig met smaakverschillen en allergieën, super gedaan.

1-6 zijn Fred, Lia, Lidwin en ik op pad gegaan. Van 10.15 t/m 16.45u, 160km. We zijn in Vianden geweest. Leuk dat Lia nu ook zelf mee kan rijden. Ze heeft een driewieler. Dit keer hebben we wat plaatsnamen ingetoetst en bochtige weggetjes genomen. Weer hebben we extra broodjes bij het ontbijt mee genomen, lekker picknicken. Zo hadden we allemaal wel iets extra’s mee, dus dat is een feest. Fred heeft nog water gekookt, lekker bakkie thee of oploskoffie, heerlijk. Lekker rustig aan gedaan. Het was erg warm en droog. Bij terugkomst bleek Wim U. gearriveerd te zijn en Ronald, Mariska en Richelle waren op bezoek. Ze hebben niet mee gegeten. S’avonds heb ik nog van alles geleerd over mijn gps van Adri en Frans v.d. M, dank je wel, altijd weer handig om meer te weten.

Van de hutgenoten van Frans S. hoorde we dat hij s’nachts aan het werk is. Goedemorgen Pepsico klonk het daarna uit meerdere monden toen hij voorbij liep, haha. Gelukkig kan hij er ook erg om lachen. Claudia heeft, met vrijwilligers, een heerlijke maaltijd bereid. Pasta en rijst met van alles er bij. Nog wat vlees van de bbq als je wilde. Een groot gedeelte is na de maaltijd een ijsje gaan halen bij Altes Backhaus. De bardienst loopt echt heel vreemd, iedereen doet maar wat en helpt waar nodig, werkt ook. Soort zelfbediening met muntjes kopen en betalen. We hadden vaak een koekje en of een chippie in de avond. Het vuur was elke avond hoog aanwezig en s’ochtens smeulde dat nog na. De laatste avond mocht al het hout op wat we besteld hadden, dus dat werd een heel erg hoog vuur. Nu is het wind stil.

2-6: De laatste dag loopt altijd wat rommelig. Iedereen moet alles weer inpakken en op de motor binden en of in de koffers proppen. Het kamp moet weer netjes aan kant en de wc’s ook en de kantine en keuken. De overgebleven spullen in een dichte verpakking gaan terug naar de supermarkt, statiegeldflessen, wc papier, schoonmaakmiddelen, eten drinken ed. Bij het ontwijt stonden meerdere aangebroken drankjes waar je normaal voor moet betalen om het op te maken. Dit keer hadden we een waterkoker en 2 senseo’s, dat werkte ook heel goed eigenlijk. Bedankt voor degene die het allemaal heeft mee genomen en of uit geleend.

Lidwin en ik zijn die dag samen naar huis gereden. Een groot deel snelweg, maar niet gekeken voor die tijd welke snelweg en vanaf waar. Is dat dus al vanaf Heerlen. We hadden nog gekeken of we binnendoor wilde, het was erg warme en erg druk op de snelweg. We hebben nog samen getankt en gedronken en zijn toen apart naar huis gereden, dan hoef je in de file geen rekening met elkaar te houden, het is al opletten geblazen dan. Zelfs op de snelweg, waar ik wel maximaal kon rijden, op een naked bike vond ik het afzien. Tja een feestweekeind dan vraag je om file’s dat had ik moeten weten. Het liefst de A2 niet meer. Van 10.15 t/m 17.15 uur thuis. Ik heb altijd een lange broek onder mijn motorbroek aan en die kreeg ik niet meer uit. Ik kon hem, alleen maar afrollen. Elke keer met op en afstappen was het weer een ding met die warmte, plak plak plak!

Uiteindelijk waren we met z’n 27en. Een gezellig weekeind en een beetje knus met minder mensen dan normaal. Dat hebben we wel samen gedaan die gezelligheid en saamhorigheid, dank Julie wel en tot ziens.

Groetjes, Monique Tuinstra